‘Ik ben wie ik ben, zing wat ik wil’

Lisa Hordijk (22) bestormde vorig jaar de hitlijsten met haar versie van Leonard Cohens ‘Hallelujah’. De winnares van talentenjacht X Factor gaat sindsdien als Lisa Lois door het zingende leven en geniet van elke seconde.

Ze is pas 22 jaar en tourt al door Nederland als een professionele muzikant. Met haar cover-versie van het nummer Hallelujah won ze het afgelopen jaar niet alleen talentenjachtprogramma X Factor, maar scoorde ook een mega-hit. Ze werd driemaal met platina beloond voor de best verkochte single van 2009 (meer dan 150 duizend stuks verkocht). En dat in een tijd dat het gratis downloaden van muziek hét hoofdpijndossier is van de muziekindustrie.

Lisa Hordijk heet ze, zingend onder de artiestennaam Lisa Lois, en ze is gezegend met ‘een dijk’ van een stem. Inmiddels heeft ze een contract bij Sony en een paar maanden geleden kwam haar eerste album uit: Smoke. De status goud heeft ze ook al binnengesleept, met deze in opvallend soepel Engels gezongen en in een Londense studio opgenomen cd.

We praten voorafgaand aan een optreden in De Kelder, een studentikoos ogend pop- en theaterpodium in Amersfoort. Op 19 februari staat Lisa in Paradiso in Amsterdam, op tv is net een nieuwe serie X Factor begonnen.

Zusje won, grote broer (26) viel in de eerste ronde meteen af.

‘Ja, daar heeft hij het wel moeilijk mee gehad. Dat snap ik ook wel. Maar in de toekomst gaan we misschien meer samenwerken, dat lijkt me wel leuk. Hij kan teksten schrijven, mij lukt dat minder. Ik ben een gevoelsmens, ik huil al als ik een lief briefje van mijn huisgenote vind als ik ’s nachts thuiskom. Maar al die gevoelens in taal omzetten, dat vind ik nog moeilijk. Al is dat wel mijn ambitie.’

Waarom deed je mee aan X Factor, een programma dat ‘echte’ musici niet zo chic vinden?

‘Ik heb ook lang getwijfeld. Maar om te beginnen wilde mijn broer graag meedoen, op voorwaarde dat ik ook meedeed. Hij drumt, zingt en schrijft liedjes. Ik heb het dus in eerste instantie voor hem gedaan en ben er zelf niet zo serieus aan begonnen. Wel had ik natuurlijk al eerder bedacht dat het heel moeilijk is jezelf als zangeres op de kaart te zetten. De muziekindustrie is heel terughoudend met het investeren in jong talent. Met dat in mijn achterhoofd heb ik ook wel meegedaan. Ik dacht: misschien is het een kans.

Toen ik eenmaal in het programma zat, rolde het steeds verder door. En nu zit ik hier, met een nieuw album en een volgeboekte touragenda. Ik beschouw mezelf als een serieuze muzikant, niet als een eendags-popster. Ik ben ook geen meisje dat halfnaakt in een clip gaat staan dansen. Mij gaat het niet om de roem, maar om de muziek en mijn verdere ontwikkeling.’

Dat je aan het heilige der heilige hebt gezeten, de song Hallelujah van Leonard Cohen, ook gecoverd door grootheden als John Cale en Jeff Buckley, viel bij een bepaald publiek niet goed.

Dat ik Cohen heb gecoverd, vonden ze niet zo leuk, nee, dat heb ik ook gehoord. Ergens snap ik het ook wel weer. Die kritiek motiveert me vooral om mijn eigen muziek te gaan maken. Eigen blues, soul- en funk-achtige muziek, mijn eigen Lisa-muziek. Ik hoop dat die op mijn nieuwe, tweede album al meer zichtbaar wordt.’

Ondanks je tv-succes en het platencontract erna, heb je de Herman Brood Academie, een mbo-opleiding voor popmuziek, afgemaakt.

‘Dat heb ik bewust gedaan, omdat ik eerdere opleidingen niet heb afgemaakt. Deze wilde ik per se afronden. Ik ben eerder begonnen op de Rockacademie in Tilburg. Dat is een hbo-opleiding waarvoor ik eigenlijk de vooropleiding miste. Je moet havo hebben, maar ik ben van de havo afgegaan. Ik vond het in die tijd interessanter om met mijn vrienden rond te hangen dan te leren. Dus werd het vmbo.

Maar ik ben in Tilburg toch aangenomen, op mijn stem, mijn talent. Ik heb nog tests moeten doen of ik het hbo-niveau aan zou kunnen. Dat leek van wel, maar toch heb ik het eerste jaar niet gehaald: te veel theorie en ik vond het ook moeilijk om in één jaar piano te leren spelen. Dat lukte me niet.

Daarna ben ik naar de Herman Brood Academie gegaan, en daar mocht ik zonder auditie in het tweede jaar instromen. Tussendoor heb ik ook nog een half jaar de opleiding Sociaal Pedagogisch Werk (SPW) gedaan, maar dat vond ik ook te theoretisch. Vandaar dat ik de Brood Academie wel echt wilde afmaken, al was het beste moeilijk om het laatste jaar van school te combineren met X Factor.’

Je had afgelopen december een optreden in Tivoli in Utrecht waar ook je diploma werd uitgereikt.

‘Dat was geweldig ja, de hele school was uitgenodigd. Dat werd een groot feest. Soms schiet het wel door me heen, dat ik daar sta, terwijl ik vroeger op de basisschool in Wageningen werd gepest. Ik werd beschouwd als een buitenbeentje. Waarom weet ik nog steeds niet, maar kennelijk moet altijd iemand de lul zijn. Ik geloof niet dat ik hele bijzonder dingen deed, absoluut niet. Mijn moeder naaide weliswaar zelf mijn kleren, maar ik geloof niet dat dat een rol speelde. Ik weet het gewoon niet.’

Heb je altijd al zangeres willen worden?

‘Als kind wilde ik astronaut, dierenarts, moeder, en noem maar op worden. Maar op mijn twaalfde begon ik aan zangeres te denken. Op de basisschool hadden we een maandelijkse viering en samen met twee vriendinnen wilden we daar de Spice Girls nadoen. Dat was dan altijd playbacken. Ik stelde voor om zelf te zingen. Nou bleken die twee vriendinnen niet zo erg goed te kunnen zingen, maar na dat optreden kwam een lerares naar me toe, die tegen me zei dat ik echt wel erg goed zong en er iets mee moest gaan doen. Daar is het zo’n beetje begonnen.

Verder zong ik al in de band van mijn vader. Hij drumt en zingt ook. Dus ik was vanaf mijn twaalfde wel gewend om af en toe te zingen bij een optreden in de kroeg. Ik mocht ook wel eens invallen voor de zangeres. Heel eng, dat wel. Ik stond altijd met de microfoon in mijn hand voorovergebogen te zingen, met mijn ogen op de grond gericht. Nog steeds vind ik het én geweldig om voor een zaal te staan en mensen enthousiast te horen meezingen, maar er is ook altijd het moment dat ik het heel eng vind. Zodra ik erbij stilsta dat alle ogen op mij gericht zijn, gaan mijn handen trillen. Maar ik ga wel door, dat wel, ik zet de knop om.’

Wat heb je op de Brood Academie geleerd?

‘Behalve dat het leuk is om op school constant samen te zijn met mensen voor wie muziek ook het belangrijkste in hun leven is, heb ik vooral geleerd om met de zakelijke kant van de muziekwereld om te gaan. Je moet weten welke contracten er zijn, hoe je die moet lezen en de termen begrijpen die in dat wereldje worden gebruikt.’

Nu zit je midden in een publicitaire tornado, hoe bevalt dat?

‘Aan de ene kant is het geweldig, precies wat ik wilde, maar aan de andere kant is het soms wel veel. Dat je elke dag een of soms twee keer moet optreden. Dat je overdag naar een tv- of radioprogramma moet, of ergens een interview moet geven. En als je gewoon met je vrienden in de kroeg bent, dat er dan een fan op je afstapt en van alles van je wil weten of te vertellen heeft. Dat is natuurlijk leuk, maar komt niet altijd uit.

En ik vind het ook niet leuk dat ik tijd voor mijn vriend in m’n agenda moet zetten, dat past helemaal niet bij me. Voor hem is het ook wel moeilijk, altijd al die aandacht voor mij, en geen tijd voor hem. Gelukkig kennen we elkaar al heel lang, hij was altijd mijn beste vriend – sinds kort is hij ook mijn vriendje. Verder kom ik uit een hele nuchtere familie en laat ik me niet gauw meeslepen. Ik ben wie ik ben, ik zing wat ik wil en ik kleed me zoals ik wil. Behalve als mijn vriend zegt: ga je zo? Dan is het kennelijk iets te erg, en dan doe ik wel iets anders aan. Maar verder blijf ik mezelf.’

Heb je een carrièreplanning?

‘Zo’n type ben ik niet, maar natuurlijk droom ik ervan om in mijn eentje in Ahoy’ te staan. Dat zou geweldig zijn. En ik denk er ook over na hoe het zou zijn om in het buitenland te gaan werken. Al ben ik daar nu niet aan toe en zou ik hier niet alles willen achterlaten. Maar ik heb in Londen wel heel goeie ervaringen opgedaan. Ik vind het sowieso leuk om in een studio te werken, met z’n allen creatief zijn. Niet alles hoeft meteen perfect te zijn.

Dat zou ik later wel te gek vinden, om een eigen studio te hebben. Misschien dat liever dan internationale roem. Een zangeres als Anouk is het tenslotte ook niet gelukt in het buitenland. Je moet wel een verhaal hebben om door te breken. Van een meisje dat in Nederland een talentenjacht won, zijn ze echt niet onder de indruk. Muzikaal moet je iets te bieden hebben.’

Heb je buiten de muziek nog ambities of hobbies?

‘Nee. Sorry, het is bij mij muziek, muziek, muziek. Altijd zo geweest. Als ik echt niks hoef te doen, wil ik nog wel eens gaan shoppen of lui op de bank een dvd kijken, maar dat is niet noemenswaardig. Ik ben altijd met muziek bezig. Dat ik antikraak woon, heeft niets met een bewuste filosofie te maken, voor of tegen kraken, maar meer met goedkoop wonen. Ik deel nu voor heel weinig geld een flat met iemand. Maar misschien ga ik wel verhuizen, terug vanuit Utrecht naar mijn vrienden in Tilburg. Alleen of misschien ga ik wel samenwonen. In elk geval ga ik niet in Amsterdam wonen, dat is me veel te groot.’

Wat doe je om je stem goed te houden?

‘Roken! Nee, serieus, ik wil ophouden met roken, maar ik doe het al vanaf mijn twaalfde, dus dat is erg moeilijk. Ik ben het type waartegen de dokter moet zeggen: stoppen, anders ga je dood. Uit mezelf stoppen, vind ik heel lastig. Mijn stem is door de jaren heen wel zwaarder en rauwer geworden, maar dat vind ik niet erg. Al ben ik wel blij met het rookverbod. Als je avond aan avond drie uur lang in een rokerige kroeg staat, ben je je stem geheid kwijt.

Verder moet ik weer zanglessen gaan nemen, want dat is door de drukte erbij ingeschoten. Ik merk dat je stemspieren de verkeerde dingen onthouden, dat je weer oude techniekfouten gaat maken. Bij X Factor heb ik technisch overigens niet veel geleerd, ik kreeg wat tips van een zangdocente: leef je meer in in de tekst. Nou, dat heb ik gedaan. Maar het voordeel van deelname was wel dat je meteen leert omgaan met het hele media-circus. Je wordt er niet op getraind, maar je leert veel door het mee te maken.’

Kun je al rondkomen van je optredens en cd-verkoop?

‘Nou, ik klaag niet. Mijn vader is buschauffeur en mijn moeder werkt in een winkel, dus als zij hun salarisstrookjes laten zien, tja, dan ben ik daar al voorbij. Maar ik werk er wel hard voor, dat wel. Ik heb het echt wel verdiend, vind ik.’

Bij het programma RTL Boulevard werd afgelopen vrijdagavond gezegd dat er ‘onwaarschijnlijk veel talent’ was opgedoken bij de nieuwste X Factor-programmareeks. Jurylid Eric van Tijn, die bij de vorige finale zichtbaar geëmotioneerd was toen kandidate Lisa Hallelujah zong, gelooft dat in de appreciatie van het ‘commerciële’ programma iets is veranderd. Verwijzend naar de eigenzinnigheid van Lisa, die muzikaal al lang aan de weg timmerde, meende hij dat echt muzikaal talent nu voor deze route gaat kiezen. Van Tijn: ‘Dat ze denken, misschien moet ik het daar ook maar eens proberen’.

Louter door mee te doen, heeft Lisa de lat al iets hoger gelegd.

EscenicId: 757990

Geef je reactie

Je kan een reactie ingeven op een artikel via jouw LinkedIn account.
We vragen je bij een reactie je voornaam, achternaam en functietitel - die tevens automatisch ingeladen zijn vanuit jouw LinkedIn profiel - in te vullen.

Via onderstaande link kan je inloggen met je LinkedIn account. Aanmelden met je LinkedIn Account

Toelichting lezersreacties

Lezersreacties worden geplaatst op de website van VKbanen. Door het insturen van een reactie verleen je impliciet toestemming aan VKbanen je reactie onder vermelding van je naam en functietitel te publiceren op de website. Je reactie zal, indien nodig, worden geredigeerd en ingekort.

De redactie behoudt zich het recht voor om reacties te verwijderen als zij:

• Afwijken van het onderwerp, de stelling of de vraag.
• Beledigend of discriminerend zijn
• Commerciële doeleinden dienen

We vragen je bij een reactie je voornaam, achternaam en functietitel - die tevens automatisch ingeladen zijn vanuit jouw LinkedIn profiel - in te vullen. Die worden bij de bijdrage geplaatst op de website. Je e-mailadres vermelden we niet. Deze zal door de redactie alleen worden gebruikt om je een vraag te kunnen stellen, bijvoorbeeld bij een oproep om informatie, foto’s, of bij onduidelijkheden in de tekst.

De redactie van VKbanen