‘Het moet voor iedereen feest zijn’

Toen Hafid Azarfane voor het eerst op een Marokkaans feest in Nederland kwam, zag hij het meteen: verkeerde muziek, lelijk licht, foute zalen. Dat kan beter, wist hij. Sinds een jaar organiseert de 26-jarige ondernemer naast zijn fulltime baan luxe feesten waar honderden Marokkanen én Nederlanders op af komen.

Tegen zeven uur ’s avonds begint de dansvloer in de gigantische discotheek The Zenith in Oostrum, vlak bij Venray, al aardig vol te lopen. De Marokkaanse band die tamelijk rustig begon, versnelt het tempo. Gezette vrouwen met witte vestjes over traditionele jurken en hoofddoek, dansen naast in strak zwart gestoken meisjes en vrouwen met wapperende krullen.

Een drietal mollige Hollandse dames draait op Arabische wijze zelfverzekerd met billen en heupen. Een cursus buikdansen kan toch schelen, want ze doen het behoorlijk goed. En dan de mannen: alleen of samen, klappend met de handen boven hun hoofd, combinaties makend met discopassen, of baldadig dansend met z’n vieren tegelijk, ze schamen zich nergens voor. Dit is een thuiswedstrijd.

Om vier uur ’s middags zijn de deuren opengegaan, maar in de vroege avond komen ze nog steeds aanrijden, Nederlanders, of Belgen en Duitsers, met een Marokkaanse achtergrond. De net ontdooide parkeerplaats van The Zenith is een blubberige steppe geworden, waar de hooggehakte dames die uit de auto’s stappen, zo elegant mogelijk doorheen baggeren.

Het is feest. Met Marokkaanse top-artiesten. Een feest zonder alcohol maar met een scherp beveiligingssysteem, want op rotzooi zit niemand te wachten. Dus is er controle bij de deur, en zijn er beveiligingsmannen overal. En ‘gastheren’ die binnen met ‘mediation’ branden blussen nog voor ze zijn ontvlamd.

Maroc Luxury, zo heet deze avond. En hij is georganiseerd door Hafid Azarfane (26). Het is inmiddels het derde feest op deze locatie. Het kost moeite om Hafid deze middag te spreken te krijgen, hij is in de aanloop van het feest overal en nergens. Hij regelt, geeft aanwijzingen, slaat op schouders, krijgt zelf schouderklopjes, schudt handen, en belooft steeds te komen.

Als hij eindelijk in een van de zalen van de luxueuze club zit – het is een doolhof van bars en zitjes en zaaltjes – en snel een koffie aanbiedt, dan is dit dus de onomstotelijke eerste indruk: Hafid is een behoorlijk druk baasje. Toch?

Azarfane: ‘Nee, ik ben wel druk, maar ik ben geen baasje. Ik ben gefocust, ik weet wat ik wil, maar ik hoop geen baas te zijn, ik wil aardig en sociaal met mensen omgaan.’

Hoe ben je ertoe gekomen om deze feesten te gaan organiseren?

‘Ik ben zelf pas toen ik wat ouder was naar Marokkaanse feesten gegaan. Wat me daaraan opviel, was dat alles niet goed was. De zalen waren vreselijk, het geluid en het licht waren slecht. Het was gewoon hopeloos. Omdat ik zelf nogal van uitgaan hou, dacht ik: misschien kan dat beter. Dus ben ik begonnen om dit gat in de markt op te vullen. Sinds een jaar doen we het nu, en je ziet het: de locatie is goed en mooi en heeft een luxe uitstraling.

'Er komen honderden mensen op af, honderden. Ik bied ook alleen topartiesten uit Marokko aan, ik wil geen armoedige bedoening. Die artiesten regel ik niet zelf. Dat heb ik wel overwogen, maar ik kies ze uit en laat de rest over aan een boekingskantoor in Amsterdam. Zij zijn daarin gespecialiseerd, prima, dan hoef ik me met dat onderdeel niet te bemoeien. De artiesten worden goed betaald, ik bedoel, het moet op elk vlak professioneel zijn. Vanavond treedt bijvoorbeeld Najat op, zij is de vrouwelijke Marco Borsato van Marokko.’

Altijd al ervan gedroomd om dit soort evenementen te organiseren?

‘Nee. Ik kwam als jongetje van vijf uit Nador naar Nederland, naar Venray. Dat was natuurlijk een enorme overgang. Je laat alles achter, een vertrouwde omgeving, familie, vriendjes. En dan kom je hier aan in de herfst, als het nat en koud is. Dat vond ik natuurlijk helemaal niet leuk. Al vond ik het weer minder erg dan mijn broers, die ouder waren en bewuster afscheid moesten nemen.

'Het voordeel was wel dat ik weer bij mijn vader ging wonen, die werkte als productiemedewerker bij Nestlé. Ik had hem als kind in Marokko erg gemist, dus daar was ik wel heel blij mee. Verder viel me al snel op dat alles hier in Nederland goed was georganiseerd, dat beviel me. Het was hier prachtig, netjes, ja, echt Europees, zoals ik me het had voorgesteld. Alleen lag er geen geld op straat. Dat hadden ze me wijsgemaakt. Dat geld ligt er nog steeds niet, maar dat wil ik dus wel verdienen.’

Hoe ging het pad omhoog, van basisschool naar organisator van grote clubfeesten?

‘Ik pikte gelukkig al snel Nederlands op, de taal was veel makkelijker dan ik had gedacht. Na de basisschool ging ik naar de havo, dat hebben de meesten van mijn acht broers en zussen gedaan. Na de havo heb ik gekozen voor een hbo-opleiding, richting commerciële economie.’

Je begon in 2006 een uitzendbureau, je ondernemersbloed begon te borrelen?

‘Ja inderdaad, ik ben nu eenmaal heel erg ondernemend. Ik heb in die tijd met een vriend een uitzendbureau opgezet. Dat heb ik een jaar gedaan. We deden alle soorten uitzendwerk, commercieel, in de bouw. Maar het liep niet, de concurrentie was te groot. Dus ben ik ermee gestopt. Ik besloot voorlopig eerst in vaste dienst te gaan.

'Ik heb nu nog steeds een managersbaan van 40 uur in de week. Dit soort feesten organiseren doe ik ernaast. Dat kost me nog eens tien uur per week, met veel plezier. Ik hou van hard werken, zeker als het je eigen idee is, dan is het leuk.’

Hoe serieus is deze evenementenonderneming?

‘Heel serieus. Ik heb een businessplan opgesteld, ik sta ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Ik heb met Maroc Luxury Events een label, een merk, waar ik straks van alles aan kan hangen. Met deze feesten wil ik een financiële buffer creëren om mijn grotere plannen op termijn mee te kunnen uitvoeren.

'Ik wil eerst mijn eigen distributiekanaal opzetten en daarna liefst een eigen fabriek, waarin ik dan ook mijn eigen producten kan maken. Kijk, geld verdienen is heel belangrijk, maar niet het belangrijkste. Het mooiste is om je eigen ideeën te realiseren.’

Toch heeft clubbend Nederland vast nauwelijks of nog helemaal niet van jou gehoord.

‘Vergeet niet dat we ons eerst vooral richten op mensen uit deze omgeving en uit Duitsland en België. Er komen soms zelfs mensen uit Noord-Frankrijk. Ik ken zo langzamerhand bijna alle clubeigenaren in het zuiden van Nederland, ik praat met iedereen en leg contacten. Ze komen ook hier kijken. Op onze feesten begint ook het Nederlandse publiek af te komen. Als je zorgt voor goede muziek, als er geen rotzooi is en alles loopt prettig, dan is dat voor iedereen aantrekkelijk.

'We doen verder veel aan promotie, ik heb vanavond flyers op tafel liggen voor het volgende feest. We hebben een professionele website, kortom, we hebben het buurthuisniveau echt achter ons liggen. Om te weten of onze gasten tevreden zijn over onze feesten, houden we na afloop altijd een poll. Van het vorige feest vond 85 procent het top, 7 procent vond dat het beter kon, de rest vond het minder of niks.’

Dat er vanavond geen alcohol wordt geschonken, zal niet iedere feestganger bekoren.

‘Nee, maar dat hoort nu eenmaal bij het concept. Je weet het als je hier naartoe komt. En veel vrouwen vinden het wel degelijk fijn, niet alleen traditionele vrouwen met een hoofddoek. Het scheelt gewoon in de mate waarin ze door mannen worden lastiggevallen.

'We hebben overigens sowieso een strak veiligheidsbeleid. We zijn heel sociaal met onze gasten, we willen dat iedereen het naar zijn zin heeft en zich ook echt welkom voelt. Maar wie voor problemen zorgt, ligt er uit. Ook de volgende keer.

'We werken met een vast beveiligingsbedrijf uit de omgeving, dat zijn mensen ook elders in de regio inzet. Ze werken in een groot gebied en delen informatie. Bij de ingang moeten mensen hun ID laten zien, en als je iets op je kerfstok hebt, bij ons of verderop, kom je er gewoon niet in. Jammer, maar zo houden we het gezellig. Dat het goed werkt, blijkt uit het feit dat ik vaak door grote discotheken word gebeld om het concept toe te lichten.’

Er is lekker, maar niet typisch Marokkaans eten.

‘Eten is natuurlijk een belangrijk onderdeel van een feest. We hebben Marokkaanse gerechten, maar ook andere, omdat we het niet klein-Marokkaans willen houden. Er komen allerlei mensen, dus moet je menu gevarieerd zijn. Bovendien hebben Marokkanen thuis bij hun moeder al couscous op, dat hoeven ze hier ’s avonds niet nog een keer te eten. De catering besteed ik overigens ook uit.

'Verder mogen Marokkaanse ondernemers zich ook tijdens een feest laten zien. We hebben deze zondag een dame met een nagelstudio, iemand die Marokkaanse kleding verkoopt en verhuurt en een muziekverkoper die cd’s met Marokkaanse muziek aanbiedt.’

Zijn je ouders trots op wat je al hebt bereikt?

‘Mijn vader kreeg op zijn 48ste suikerziekte en belandde in de WAO. Hij is een paar jaar geleden gestorven. Mijn moeder is 60 jaar en die zegt dit alles niet zo veel. Maar mijn broers en zussen vinden het zeker leuk wat ik doe, zij komen wel regelmatig kijken en een handje meehelpen.’

En hoe zijn de plannen verder?

‘Ik wil nu feesten gaan organiseren in België en in de Randstad. Ik heb al wat opties. Ik denk aan feesten in Utrecht en Amsterdam, omdat daar om te beginnen veel meer allochtonen wonen, maar ook omdat mensen vaak zeggen: je zit zo ver weg, kom naar ons toe.

'Ik wil om de drie maanden in het westen van het land een feest als dit organiseren, voor mensen die je normaal niet zo vaak tegenkomt in het nachtleven. Hoogopgeleide Marokkanen, mensen met een baan, Marokkaanse vrouwen, noem maar op. En het blijft zonder alcohol, omdat dat nu eenmaal niet in het islamitische plaatje past. En we beginnen ’s middags en eindigen voor twaalven, dat houden we ook zo.’

De Randstad is wel andere koek dan gemoedelijk Venray¿

‘Ik weet het, maar ik laat me niet uit het veld slaan. Ik weet dat ik tegen meer weerstand moet opboksen, dat Marokkaanse jongeren niet zo’n goede naam hebben, ik weet het allemaal. Maar juist daarom wil ik dat ik slaag. Ik ga met een beveiligingsbureau uit de omgeving werken, die weten wat er in de regio speelt. Zij hebben hun contacten met de politie, ik niet.

'Ik wil dat Marokkanen straks trots zijn op deze feesten, dat ze bij Maroc Luxury aan succes denken en dat ook Nederlanders graag komen. Omdat de muziek gewoon goed is, de sfeer, alles. Het moet voor iedereen feest zijn.’

Wat beweegt je bij dit alles?

‘Ik word er heel gelukkig van, zo simpel is het. Na het laatste feest puilde mijn mailbox uit met berichten van mensen die me complimenteerden met het geslaagde feest, die veel plezier hadden gehad en die nu al zeggen in mei weer te zullen komen. Dat is gewoon ontzettend leuk, ik krijg voor mijn inzet veel terug.

'Mijn doel is om het Marokkaanse zelfvertrouwen te vergroten. Dat mensen bij Maroc Luxury meteen weten waarover het gaat. Ik wil de absolute marktleider worden in dit segment, maar óók van dat positieve gevoel.’

En als je 30 bent?

‘Dan wil ik mijn businessplan gerealiseerd hebben, of er in elk geval mee bezig zijn. En misschien ben ik dan intussen getrouwd, daar sta ik ook open voor.’

EscenicId: 758774

Geef je reactie

Je kan een reactie ingeven op een artikel via jouw LinkedIn account.
We vragen je bij een reactie je voornaam, achternaam en functietitel - die tevens automatisch ingeladen zijn vanuit jouw LinkedIn profiel - in te vullen.

Via onderstaande link kan je inloggen met je LinkedIn account. Aanmelden met je LinkedIn Account

Toelichting lezersreacties

Lezersreacties worden geplaatst op de website van VKbanen. Door het insturen van een reactie verleen je impliciet toestemming aan VKbanen je reactie onder vermelding van je naam en functietitel te publiceren op de website. Je reactie zal, indien nodig, worden geredigeerd en ingekort.

De redactie behoudt zich het recht voor om reacties te verwijderen als zij:

• Afwijken van het onderwerp, de stelling of de vraag.
• Beledigend of discriminerend zijn
• Commerciële doeleinden dienen

We vragen je bij een reactie je voornaam, achternaam en functietitel - die tevens automatisch ingeladen zijn vanuit jouw LinkedIn profiel - in te vullen. Die worden bij de bijdrage geplaatst op de website. Je e-mailadres vermelden we niet. Deze zal door de redactie alleen worden gebruikt om je een vraag te kunnen stellen, bijvoorbeeld bij een oproep om informatie, foto’s, of bij onduidelijkheden in de tekst.

De redactie van VKbanen