
Wat weet je over de werksfeer als je ergens gaat solliciteren? Is die wel zo prettig als in de vacature wordt beloofd? Voordat je ergens aan de slag gaat, is het handig om te weten hoe het zit met de verhouding man/vrouw. ‘Want de meeste kans op een fijne werksfeer vind je bij een goed evenwicht tussen de seksen’, zegt sociotherapeut en lichaamstaaldeskundige Frank van Marwijk.
‘In verband met de samenstelling van ons team genieten vrouwelijke sollicitanten de voorkeur’, zie je nog wel eens staan in een vacature. Maar wat zegt zo’n zinnetje eigenlijk? Het blijft immers volstrekt onduidelijk hoe zo’n team is samengesteld. Bestaat het alleen uit vrouwen, die er om een of andere reden geen man bij willen? Of zijn het vooral mannelijke medewerkers die - voor een beter evenwicht tussen de seksen - dolgraag meer vrouwen in het team willen?
Geen goed beeld
Als je solliciteert heb je vaak wel een helder idee van wat de functie
inhoudt, je snapt de doelstelling of het motto van de organisatie en je kunt
van tevoren waarschijnlijk inschatten of je zult moeten overwerken. Maar
daarmee heb je nog geen goed beeld van hoe je toekomstige collega’s zijn en
hoe ze met elkaar omgaan. Met andere woorden: je weet nog niets over de werksfeer.
Evenredig
Wat kan helpen, is als je van tevoren weet hoe de man/vrouw-verdeling is
binnen een bedrijf of op een afdeling. ‘Voor de werksfeer maakt het namelijk
een verschil of je in dienst bent van een bedrijf waar voornamelijk mannen
of voornamelijk vrouwen werken, of waar de seksen evenredig zijn verdeeld’,
zegt sociotherapeut en lichaamstaaldeskundige Frank
van Marwijk.
Flirterig
Van Marwijk, die met zijn bedrijf Bodycom lichaamscommunicatie trainingen en
adviezen geeft aan bedrijven, zegt dat de meest ideale voor een bedrijf een
gemêleerde samenstelling is van mannen en vrouwen. ‘Je ziet het bijvoorbeeld
al als een groepje mannen met elkaar in gesprek is en er komt opeens een
vrouw bij staan. Het gesprek wordt vlotter, er worden grapjes gemaakt en de
intonatie van de sprekers gaat omhoog. Soms wordt het een beetje flirterig,
maar dan niet op een seksuele manier. Een vrouw erbij kan de sfeer frisser
maken.’
Maar kan zo’n vlotte en flirterige uitwerking van vrouwen op mannen geen negatieve gevolgen hebben voor de beeldvorming over vrouwen? ‘Dat hoeft niet’, zegt Van Marwijk ‘mits vrouwen hun charmes op een zakelijke manier weten te gebruiken. Flirten kan dan zelfs een kracht zijn.’
‘Als je als vrouw op sollitatiegesprek gaat bij een mannelijke leidinggevende, dan moet je aan het begin van het gesprek nooit flirterig zijn omdat je op dat moment wordt beoordeeld op je kwaliteiten. Gaandeweg in het gesprek moet de vrouw een meer ontspannen (asymmetrische) lichaamshouding aannemen en is het zelfs nodig om te flirten omdat anders de kans bestaat dat ze stijf overkomt.’Verder moet de vrouw vooral lachen om zijn grapjes, want daarmee laat zij blijken dat zij zijn intelligentie hoog inschat. Door zijn humor merkbaar te waarderen geeft zij hem dus een compliment.’
Communicatie
Het is al vaker gezegd: vrouwen en mannen communiceren verschillend. Waar
vrouwen zich vooral richten op onderlinge relaties, is het voor mannen vaak
belangrijk om snel resultaat te bereiken, zonder poespas en het liefst
zonder hulp van anderen. ‘Mannen zijn in hun communicatie zo kort mogelijk
van stof om dingen snel duidelijk te maken, terwijl vrouwen betere praters
zijn en ook vaak kiezen voor een spannende opbouw van hun verhaal,’ zegt Van
Marwijk.
Maar ook op het non-verbale vlak zijn er verschillen tussen man en vrouw. Vrouwen gebruiken volgens van Marwijk veel gezichtsexpressie en gebaren om hun bedoelingen duidelijk te maken, maar mannen pikken die lichaamstaal niet altijd op en gebruiken zelf ook minder mimiek. ‘Dat kan ook een bron van conflicten zijn omdat vrouwen er vanuit gaan dat mannen hun non-verbale signalen wel kunnen interpreteren, terwijl die misschien niet eens worden opgemerkt.’
Niet zwart-wit
Hoewel verschillen tussen mannen en vrouwen de onderlinge communicatie
boeiend maken, zorgen ze er dus ook voor dat mannen en vrouwen elkaar niet
altijd even goed begrijpen. Toch moeten we die verschillen niet zo zwart-wit
zien, omdat ze lang niet altijd opgaan, zegt Van Marwijk. ‘Het is namelijk
mogelijk onze hersenen te trainen, en dat gebeurt door herhaalde oefening.
Je ziet dat bijvoorbeeld aan mannen in sociale beroepen die bepaalde
‘vrouwelijke’ eigenschappen hebben ontwikkeld. Een mannelijke psycholoog of
een arts kan vaak goed emoties duiden en non-verbale communicatie begrijpen.
En vrouwen op hun beurt kunnen zeker concreet en zakelijk zijn.’
In dat leerproces geldt overigens voor zowel man als vrouw: ‘Doe geen afstand van de kwaliteiten de je al in huis hebt. Want dan ben je communicatief veel krachtiger’, alsdus Van Marwijk.
Frank van Marwijk is initiatiefnemer van www.lichaamstaal.nl. Hij schreef meerdere boeken over lichaamstaal en non-verbale communicatie waaronder ‘Manipuleren kun je leren’, Uitgeverij Haystack, 2008.
Heb je al een abonnement op een van onze nieuwsbrieven? Je kunt ook voor jou relevante vacatures per e-mail ontvangen of je abonneren op onze rss-feeds.
EscenicId: 766275
Zijn cv bekleedt nog maar net 2 A-4tjes en loopt over van de certificaten, ...
Polen zien werk in Nederland als basis voor hun toekomst in Polen. Zo ziet ...
Werkgevers willen medewerkers die ongezond leven, op het matje kunnen ...
45 procent van de Nederlandse werknemers is het met elkaar eens: in liefde ...
Op kantoor liggen de snoepjes, koekjes en traktaties vaak voor het graaien ...