banen met inhoud
Werken voor een baas die je net heeft ontslagen
10/12/2009
Hoe houd je het nog weken uit op je werk als je te horen hebt gekregen dat je bent ontslagen of je contract niet wordt verlengd?
Echt gemotiveerd ben je niet meer nadat je op je werk te horen hebt gekregen dat je bent ontslagen of niet langer welkom bent in de organisatie. Het liefst zou je misschien thuis op de bank gaan liggen, al is het maar voor een weekje om het slechte nieuws te verwerken. Maar wie een aflopend contract of een opzegtermijn moet uitzitten, krijgt niet altijd die kans.
Paradox
Hoe ga je dan als werknemer naar je werk? Zit je te pruilen op je bureaustoel
of zal je je baas eens even laten zien wat hij allemaal misloopt als jij
straks op straat staat? Volgens Alain Verbeek (47), bedrijfspsycholoog bij
het organisatie- en adviesbureau AVOP, is het emotioneel gezien het
verstandigste als de periode waarin de ontslagen werknemer nog werkzaamheden
moet verrichten zo kort mogelijk blijft. 'Het geeft spanning als je als
werknemer in een organisatie moet blijven waar je niet meer aan bent
verbonden. Je hoort er niet echt meer bij, maar moet je nog wel blijven
inzetten. Dat voelt paradoxaal.'
Moet iemand deze situatie toch een aantal weken of maanden volhouden, dan draait het volgens Verbeek, die voor zijn werk onder meer werknemers naar een andere baan begeleidt, allemaal om balans. 'Laat niet over je heen lopen, maar ga ook niet keihard om je heen meppen, dat voelt beide niet goed.'
Voorkom oud zeer
Voordat een werknemer een organisatie verlaat, is het zaak dat hij de
psychologische faalkant die bij ontslag komt kijken, heeft verwerkt.
Verbeek: 'Je
wilt geen oud zeer meenemen. Ga je solliciteren terwijl je gefrustreerd
bent over je laatste werkgever, dan zal een goede recruiter dat merken en
doorvragen naar de reden waarom je bent weggegaan. Sijpelt er in je
antwoorden nog te veel negatieve emotie door, dan maakt je dat minder
aantrekkelijk als potentiële nieuwe werknemer.'
|
De achterblijvers Als collega kun je best met de betreffende collega over het ontslag praten. Ook als je echt last van zijn gedaalde motivatie ondervindt, kun je dit aankaarten - de werknemer krijgt immers nog steeds salaris, waarvoor hij moet werken. Blijf daarbij wel rekening houden met zijn kwetsbaarheid.
Reden vertrek Draait het vertrek om bezuinigingen, dan kan een werkgever desnoods omzetcijfers laten zien die duidelijk maken waarom er moest worden ingegrepen. Dat maakt de anderen bewust van het totaalplaatje en creëert wellicht begrip.
Zwaard |
Wij / zij
De bedrijfspsycholoog ziet dat een werknemer doorgaans de neiging heeft in
zijn schulp te kruipen als hij te horen heeft gekregen dat hij mag
vertrekken. Zijn frustratie uit hij thuis, waar zijn dierbaren met hem mee
rouwen. Op het werk spuit hij zijn onvrede alleen tegen gelijkgezinden. Geen
aanrader, zegt Verbeek. 'Uiteindelijk moet je voorkomen dat je in termen van
'wij-zij' gaat denken. Je leert er ook van als je het met mensen over je
ontslag hebt die een tegengeluid bieden.' Wie moeite heeft met de situatie
kan dit het beste met zijn werkgever bespreken. 'Reageert de werkgever
redelijk, dan doet dat een werknemer ook goed.'
Aandacht
Met elkaar praten, daar draait het om. Van de werkgever vraagt dit interesse
en betrokkenheid naar de werknemer toe. 'Het gebeurt nog te weinig', ziet
Verbeek, 'maar het is belangrijk wat vaker bij de werknemer langs te lopen
om te vragen hoe het gaat.' Ook zal een goede werkgever zich volgens hem
billijk opstellen als hij merkt dat de ontslagen werknemer wat uurtjes van
zijn werktijd afsnoept. 'Je kunt erop rekenen dat je toch geen winst meer
binnenhaalt met deze werknemer. Maar gebeurt het te vaak, dan kun je wel met
de ander bespreken wat je kunt doen om de tijd zo zinvol mogelijk te
besteden. Bijvoorbeeld door ruimte te bieden voor sollicitaties.'
Dubbele signalen
De kwetsbaarheid van de werknemer die mag vertrekken, is een feit. Daar
dienen zowel de werkgever als collega's rekening mee te houden. 'Iemand
verliest niet alleen een baan, maar ook zekerheid en prestige.' Al met al is
de situatie vergelijkbaar met het stranden van een huwelijk, zegt Verbeek.
Je kunt elkaar verder schaden door de emotie die erbij komt kijken. Daarom
is balans zo belangrijk. Een werkgever die bijvoorbeeld vraagt of de
werknemer wil overwerken, moet in deze situatie wel met een heel goed
verhaal komen, zegt hij. 'Ik ben er ook voor om dan een extra beloning te
geven. Geen bonus, je wilt geen dubbele signalen uitstralen. Maar een extra
compliment bijvoorbeeld. Zoals gezegd is aandacht in deze periode erg
belangrijk.'
Overspannen
De ontslagen werknemer kan ook extra aandacht aan zichzelf geven. 'Mensen die
heel erg verbolgen zijn en toch nog moeten doorwerken, kunnen kenmerken
vertonen van iemand die tegen overspannenheid aanzit', legt Verbeek uit.
Voor hen is het belangrijk om duidelijke ontspanningsmomenten te creëren en
te gaan sporten. Ontslag leidt tot onzekerheid en fysieke inspanning geeft
wat meer zelfvertrouwen. 'Maar don't overdo it.'
EscenicId: 755139
Geef je reactie
Je kan een reactie ingeven op een artikel via jouw LinkedIn account.We vragen je bij een reactie je voornaam, achternaam en functietitel - die tevens automatisch ingeladen zijn vanuit jouw LinkedIn profiel - in te vullen.
Via onderstaande link kan je inloggen met je LinkedIn account. Aanmelden met je LinkedIn Account
lezersreacties (11)
Zo zie je maar weer dat in de werkomgeving het vol zit met dubbele bodems en nepmensen. Dan moet je je als een soort hoer nog laten misbruiken nadat je de zak hebt gekregen. Meld je lekker ziek en laat ze de barsten krijgen. Veroorzaak schade door gevoelige bedrijfsinformatie mee te nemen. De wraak is dan zoet. Referenties zijn nep. En doe niet als slaaf aardig tegen bazen die je gedumpt hebben. Als laatste advies sla de baas op een onbewaakt moment de tanden hard op zijn bek.
Weet waar hij woont en pak hem.
Er is sowieso een rare situatie ontstaan als je eigenlijk al bent 'ontslagen', maar nog moet doorwerken. Komt dat veel voor ? De brute Amerikaanse methode om iemand onmiddellijk in het bijzijn van beveiliging zijn doos te laten inpakken is ook extreem, maar er is wel een reden voor. Als je een ontslagen werknemer te lang laat rondlopen, zal er op zijn best niet veel meer productiefs gebeuren en op zijn slechtst geef je hem nog de kans om er met het archief vandoor te gaan.
Goed artikel. Ik ben in februari begonnen bij mijn huidige werkgever. Eerst een jaarcontract, met de intentie om daarna een vast dienstverband aan te bieden. Na een half jaar is mij gezegd dat ik op zo ongeveer alle punten niet goed functioneer. De belangrijkste zijn:
Ik maak fouten in mijn werk;
Mijn baas snapt de structuur van mijn programma's niet;
De communicatie met klanten en projectleiders laat te wensen over;
Ik werk te traag;
De senioriteit die hij verwacht had ziet hij niet.
Mijn werkgever heeft mij na een half jaar gezegd dat mijn dienstverband aan het eind van mijn jaarcontract. beëindigd wordt, en ik alle ruimte krijg om om mij heen te kijken. Overigens wilde hij mij geen nieuwe opdrachten geven, zodat ik op mijn werk eigenlijk niets zinnigs meer kon doen.
Ik heb ruim 30 jaar in de ICT gewerkt, ben nu 58, en herken wel de argumenten van mijn werkgever. Ik kreeg korte tijd nadat ik dit nieuws gehoord had last van een nekhernia. Dat is erg pijnlijk. Bovendien versterkte dat mijn gevoel van verlies - van het hebben van een baan in de ICT waarbij ik met niet meer aan de tegenwoordige eisen van initiatief, ondernemerschap, snelle communicatie, internet georiënteerheid, etc. kan voldoen, maar ook mijn lichaam die mij flink in de steek laat. Het is nu bijna 5 maanden nadat ik mijn ontslag aangezegd gekregen heb. Mijn nekhernia is gelukkig vanzelf overgegaan. Ik ben bezig met een loopbaancoach om beter zicht te krijgen in wie ik ben, en welke uitdagingen bij mij passen. Dat help wel, maar ik ben voornamelijk bezig met dit verlies van werk, en heb nog geen beeld van de baan die bij mij past, en weet dus nog helemaal niet op welke vacatures ik zou moeten solliciteren.
Goed artikel. Ik ben in februari begonnen bij mijn huidige werkgever. Eerst een jaarcontract, met de intentie om daarna een vast dienstverband aan te bieden. Na een half jaar is mij gezegd dat ik op zo ongeveer alle punten niet goed functioneer. De belangrijkste zijn:
Ik maak fouten in mijn werk;
Mijn baas snapt de structuur van mijn programma's niet;
De communicatie met klanten en projectleiders laat te wensen over;
Ik werk te traag;
De senioriteit die hij verwacht had ziet hij niet.
Mijn werkgever heeft mij na een half jaar gezegd dat mijn dienstverband aan het eind van mijn jaarcontract. beëindigd wordt, en ik alle ruimte krijg om om mij heen te kijken. Overigens wilde hij mij geen nieuwe opdrachten geven, zodat ik op mijn werk eigenlijk niets zinnigs meer kon doen.
Ik heb ruim 30 jaar in de ICT gewerkt, en herken wel de argumenten van mijn werkgever. Ik kreeg korte tijd nadat ik dit nieuws gehoord had last van een nekhernia. Dat is erg pijnlijk. Bovendien versterkte dat mijn gevoel van verlies - van het hebben van een baan in de ICT waarbij ik met niet meer aan de tegenwoordige eisen van initiatief, ondernemerschap, snelle communicatie, internet georiënteerheid, etc. kan voldoen, maar ook mijn lichaam die mij flink in de steek laat. Het is nu bijna 5 maanden nadat ik mijn ontslag aangezegd gekregen heb. Mijn nekhernia is gelukkig vanzelf overgegaan. Ik ben bezig met een loopbaancoach om beter zicht te krijgen in wie ik ben, en welke uitdagingen bij mij passen. Dat help wel, maar ik ben voornamelijk bezig met dit verlies van werk, en heb nog geen beeld van de baan die bij mij past, en weet dus nog helemaal niet op welke vacatures ik zou moeten solliciteren.
Helemaal herkenbaar.. Ik heb 27 jaar bij hetzelfde bedrijf gewerkt, maar door inkrimping was de sfeer daar de laatste jaren om te snijden. Dus ben ik uit mij zelf weg gegaan.
Ik ben afgelopen januari bij een bedrijf in de eigen woonplaats begonnen, in een heel nieuw team. Ik dacht dat ik daar wel aan mijn toekomst kon werken, maar toen kwam de crisis... en de ellende..
Dit jaar zijn er al vele uit gegaan en kon mijn team nog de dans ontspringen, maar nu ben ik met nog enkele anderen aan de beurt..
Daar sta je dan!! 28 jaar altijd hard gewerkt en nu ben ik per februari werkloos als ik niet snel een andere baan vindt.
Ik heb mij na de mededeling dat mijn contract niet verlengd werd eerst ziek gemeld, was ook echt beroerd.. De maandag erop gewoon weer aan het werk gegaan want ik kan niet 2 maanden thuis zielig gaan zitten doen.. je raakt dan ook zo uit je ritme..
Maar ik voel nu na de eerste week van medeleven door de collega's dat ik er nu al niet echt meer bij hoor.. Gelukkig krijg ik van mijn werkgever wel alle tijd om te gaan solliciteren en vandaag even gewoon thuis te zitten na de depressieve bui van gisteren van enkele collega's waar ik nog erger gedeprimeerd van werd..
Sterkte allemaal met zoeken naar een nieuwe baan...
Ik ben op non-actief gesteld omdat mijn collega's niet meer met mij zouden kunnen samenwerken. Daarover had ik al eerder een waarschuwing ontvangen, waar ik veel verdriet van heb gehad. Heel akelig en isolerend is het, als je werkt en lol maakt met mensen van wie je gaat denken dat ze maar alsof doen. Ik heb daarom toch de vraag gesteld aan enkele collega's die nooit een blad voor de mond nemen en mij behoorlijk goed kennen. Het is gewoon niet waar. Mijn conclusie: het was een test. Ik moest dit accepteren om te laten zien dat ik leiderschap kan volgen. Ik heb op de allernetste manier laten weten dat ik het met het oordeel over mijn persoon niet eens kan zijn omdat de feiten het tegenspreken. De echte oorzaak van het probleem: mijn manager voelt zich door mij aangetast in zijn status, omdat ik boven alles waarde hecht aan mijn principes en mijn werk uitstekend doe vanuit mijn interne motivatie. Ik heb veel voor het bedrijf gedaan (wat ook wordt erkend) en goede relaties met collega's opgebouwd, maar nu zit ik thuis en kan niet op aardige berichten van geschrokken collega's ingaan omdat mij bij het exit-gesprek werd 'geadviseerd' dat 'het' dan 'erg vervelend' kon gaan worden. Ik voel me gek genoeg heel sterk in dit alles omdat ik niet heb toegestaan mijzelf als persoon hierdoor te laten krenken, maar verschrikkelijk jammer is het allemaal wel.
Momenteel werk ik weer in mijn laatste baan doordat ik door de crisis geen vaste baan kon krijgen moest ik na mijn contract eruit.
Alles wat maar enigzins losvast was moest toen weg.
Ik heb mijn willens en wetens toen over het waanzinnige van zo'n situatie heen gezet en gedacht ik wil de deur open houden en zo normaal mogelijk mijn werk gedaan want de baan vond ik wel plezierig. Na twee maanden werd ik gebeld dat het werk was aangetrokken en zij mij graag weer terug wilden hebben.
Was dus de laatste die weg moest maar ook de eeste die terug mocht komen, weliswaar nog steeds als flex kracht maar beter verder vanuit werk als vanuit de WW.
Mijn baas heeft me niet ontslagen, maar (vrij plotseling) uit mijn functie gehaald. Ik had een managementfunctie in het onderwijs. Ik ben met hem in gesprek over wat ik ga doen na de kerstvakantie. Tot de vakantie heb ik ruimte om vrij te nemen, zolang ik een aantal (duidelijk omlijnde) activiteiten op school verricht. Geen prettige situatie.
Ik herken die situatie. Je eindexamengroep afmaken en andere lessen en vriendelijk blijven.
Ik ben toen gewoon naa huis gegaan en heb mij ziek gemeld.
Derhalve heb ik ook overwerk geweigerd.
De grote ellende is dat in bedrijven en op scholen etc. de leiding niet helpt met overplaatsen en omscholen zodat er een naadloze constructie plaatsvind.
Ik wilde aantonen dat er toen elders heel slecht werd lesgegeven door iemand die er geen zin meer in had. Ik schreef ministers en zelfs de koningin maar niemand had zin in mij.
Niets doet de overheid. Laat maar zo en zoek het zelf uit. Psychisch heb ik het heel moeilijk verwerkt.
Diverse voorbeelden droeg ik aan maar er werd weer typisch Nederlands op gereageerd.
Robert.
Ik heb bij een gemeente een contract voor bepaalde tijd (31-12-2011) maar heb nu al te horen gekregen dat dit contract niet verlengt gaat worden (dat zat, voor de crisis wel in de planning, maar nu worden alle tijdelijke contracten niet verlengd.
Ik had hier wel rekening mee gehouden maar waar ik wel verbaasd over ben is dat mij ook is gezegd dat er het komende jaar niet meer in mij geinvesteerd gaat worden dus geen "extra of andere" taken en opdrachten mag doen maar ook niet meer in aanmerking kom voor cursussen/ opleidingen (mits ik die zelf betaal en in eigen tijd doe).
En... dat het wel de bedoeling is dat ik vrolijk en gemotiveerd rondloop want stel dat er om een referentie gevraagd zou worden......
Wat ik zelf heb ervaren is dat het voor je motivatie erg belangrijk is dat het ontslag op een goede manier gecommuniceerd wordt. Zowel tijdens als na het ontslag. Als de redenen duidelijk zijn en je als mens i.p.v. nummer behandeld wordt is het een stuk makkelijker om je ook de laatste periode in te zetten voor het bedrijf.
Gerelateerde artikelen
-
Het cv van Aniel Autar: vier functies én fulltime vader tegelijkertijdZijn cv bekleedt nog maar net 2 A-4tjes en loopt over van de certificaten, ...
- 10/02/2012
-
Werken in Nederland is voor Polen basis voor toekomstPolen zien werk in Nederland als basis voor hun toekomst in Polen. Zo ziet ...
- 09/02/2012
-
'Ontslag voor werknemer met ongezonde levensstijl'Werkgevers willen medewerkers die ongezond leven, op het matje kunnen ...
- 09/02/2012
- 4 reacties
-
Daten met een collega is steeds minder een taboe45 procent van de Nederlandse werknemers is het met elkaar eens: in liefde ...
- 09/02/2012
- 1 reactie
-
Voornaamste reden om te snoepen op kantoor is vervelingOp kantoor liggen de snoepjes, koekjes en traktaties vaak voor het graaien ...
- 08/02/2012
