Volg nooit 'n presentatietraining!

31/03/2010

Volg nooit 'n presentatietraining!

Trainer: ‘Jan, jij bent aan de beurt voor je presentatie. De camera rolt en daarna gaan wij je analyseren. We kijken eerst naar je sterke punten en daarna naar wat er nog beter kan. Succes, Jan!’

‘Kijk, hier sta je met je armen over elkaar, Jan. Dat noemen we een gesloten houding. Let daar de volgende keer op. Laat je armen gewoon los hangen.’ Jan denkt: ‘Hier kan ik iets mee. Ik ga nooit meer met een gesloten houding voor de groep staan. Ik wil beter worden.’

De volgende keer dat Jan een verhaal houdt denkt hij: ‘Ok, ik moet mijn armen los laten hangen, dat heb ik geleerd!’ Terwijl hij het verhaal houdt, denkt hij voortdurend: ‘als ik mijn handen maar niet over elkaar sla.’ En het lukt hem! Het hele verhaal hangen zijn armen losjes langs zijn lichaam. Hij is trots op zichzelf. Hoe het publiek reageerde? Jan had eigenlijk geen tijd om daar ook nog op te letten.

(¿)

Bas Mouton is directeur van Speech Republic en helpt topmensen uit de politiek en het bedrijfsleven om hun speeches en presentaties naar een hoger niveau te brengen. Op vkbanen.nl laat hij zien wat wij kunnen leren van de beste sprekers.

Je kunt hem e-mailen op mouton (at) speechrepublic.nl

‘Dankjewel, Jan! Dat was echt een hele goede presentatie. Heel interessant, en je hebt het publiek zelfs laten lachen! Zullen we eens naar de beelden gaan kijken?’

(¿)

Goed bezig? Nee, natuurlijk niet! Het laatste waar Jan zich bezig mee moet houden tijdens zijn presentatie, is wat hij met zijn handen doet. Ik krijg regelmatig de vraag: ‘Wat doe ik met mijn handen tijdens een presentatie?’ Mijn antwoord: laat ze lekker doen waar ze zin in hebben.

Zoals de meeste presentatietrainingen gegeven worden, is zoals acteurs werden opgeleid voor de Tweede Wereldoorlog. Als een acteur voor de oorlog boos moest spelen, dan werd hem geleerd de wenkbrauwen en mondhoeken naar beneden te trekken en de armen over elkaar te doen. En dat moest er dan boos uitzien.

Na 1950 zijn acteurs onder invloed van Stanislavski gaan denken: ‘Als ik boos moet spelen, dan moet ik maar iets vinden waar ik oprecht boos over kan zijn.’ En wat er dan gebeurt, gebeurt er. Laten wij sprekers maar snel gaan leren van acteurs. En laat die handen lekker gaan. Af en toe de armen over elkaar mag best. Dicht bij je zelf blijven onder moeilijke omstandigheden, dat is de kunst!

EscenicId: 760228


Geef je reactie

Je kan een reactie ingeven op een artikel via jouw LinkedIn account.
We vragen je bij een reactie je voornaam, achternaam en functietitel - die tevens automatisch ingeladen zijn vanuit jouw LinkedIn profiel - in te vullen.

Via onderstaande link kan je inloggen met je LinkedIn account.
Aanmelden met je LinkedIn Account

lezersreacties (17)


08/05/2010
Sylvia Valkenburg

Wat een flauw artikel. Schoppen tegen presentatietrainingen mag maar dan wel als je echt goed op de hoogte bent. En daar merk ik weinig van in dit artikel.

Alsof er na Stanislavski niet veel meer is geweest binnen de theaterwereld. Alsof Bas de drie overtuigingsmiddelen uit de retorica niet kent. Alsof we inmiddels niet allemaal weten wat de gevolgen van 'misbruik' van powerpoint zijn. Dus nee, met alleen een goede voorbereiding ben je er nog niet. En ja, je armen vinden vanzelf hun weg als je je aandacht verlegd maar hoe doe je dat dan?

Je hebt te maken met een aantal wetten binnen presenteren. Die wetten zijn er niet om je klem te zetten, je eigenheid te beperken of ingewikkeld te doen. Die zijn er om je overtuigingskracht te vergroten en om in je persoonlijke kracht voor een groep te staan. In een presentatietraining kun je leren jezelf te managen en om je verhaal goed te structureren.
Jammer dat het artikel hier niet over gaat. Kom eens een presentatietraining bij me volgen zou ik zeggen!

En

13/04/2010
Ron van Veen , DTP-er

Spreken voor een groep is alleen moeilijk wanneer je onzeker bent, of als je geen verstand hebt van het onderwerp. Voor de rest is het vooral goed voorbereiden, oefenen voor de spiegel en je angst te overwinnen. Door ervaring op te doen ga je steeds makkelijker opereren. Training kan daarbij helpen. Wat je tijdens een toespraak met je handen doet is voor niemand van belang. Probeer vooral niet te doen dat je iemand bent, blijf "down to earth". Niemand zit te wachten op iemand met kapsones, wanneer je menselijk bent en wat te vertellen hebt, dan hangt iedereen aan je lippen.

05/04/2010
ed

hiervoor heeft de VK geld van Bas gehad.

03/04/2010
Christiaan

Het is maar hoe jezelf tegen over een presentatietraining staat en bij welk instituut je het volgt. In mijn geval had ik een coach, die precies de vinger op de zere plek legde. Dus zeg nooit, dat je aan een presentatie-training of welke training dan ook niets hebt. Je leert nl. van elke training wel wat.

02/04/2010
wilma

Moraal: Volg nooit een presentatietraining, behalve bij Bas Mouton.
Reactie: Wat een arrogante onzin. Ik heb twee presentatietrainingen gevolgd omdat ik panisch was voor het spreken voor groepen. Ik heb er veel van geleerd. Inmiddels kan ik ontspannen en leuk (dat hoor ik althans terug) voor een groep staan. Er werd ook gewerkt met video's maar echt niet op de manier zoals Bas Mouton dat voorstelt.
Nogal makkelijk om te zeggen dat jouw training heel goed is door voor te stellen hoe armzalig andere trainingen zouden zijn.

02/04/2010
x

net een lange reactie gegeven - maar er verschijn t niets????

01/04/2010
Noor

Wat een beperkte kijk op presentatietraining. Bij zo'n training kun je toch veel meer leren dan alleen je lichaamshouding? Ik heb ondertussen genoeg wanstaltige powerpoints gezien om te hopen dat men per direct op presentatietraining kon. Dat is echt wel wat waard!

01/04/2010
jan iedema

Ik ben het niet eens met de stelling uit het artikel, maar wel met de porte. Wie op een presentatietraining te horen krijgt dat hij of zij zich op een bepaalde manier moet gedragen heeft geen presentatietraining gevolgd maar een curus suf staan, of maf overkomen of zo.
Mijn visie op presenteren is juist dat alels mag. Weg met de regels die je alleen maar in de weg zitten. Breng de passie terug in je presentatie. Iedereen kan een verhaal vertellen maar durft dat niet altijd doordat we met zijn allen bedacht hebben dat dat aan regels moet voldoen. Dus ja, weg met regels, weg met beperkingen en zoek een daar een goede verteltraining bij.

01/04/2010
Ilona

Ja, dat is lekker. Staat er in de titel Volg nooit een presentatietraining, maar hij adviseert vervolgens wel te leren van acteurs... Heeft hij niet door dat er tegenwoordig een hele nieuwe generatie presentatietrainingen is, gegeven door improvisatie-acteurs? Ik ben het met de boodschap van het artikel eens dat je niet hoort te leren wat je precies wanneer moet doen met je lichaam, maar een groot deel van de hedendaagse presentatietrainingen geven ook niet op die manier les. Dus een beetje stellig verhaal zonder juiste achtergrondinformatie.

01/04/2010
Ilona

@michel: bij wie bedoel je, Bas Mouton of één van de reacties??

Trouwens nog een toevoeging op mijn eerdere reactie: het punt uit het voorbeeld van 'Jan' gaat er ook om dat je je bewust moet worden van wat je allemaal met je lichaam uitstraalt én waarom je bepaalde bewegingen en houdingen aanneemt. In dit geval, met je armen over elkaar staan is vaak een uiting van onzekerheid en niet functioneel voor het verhaal dat je vertelt (een heel enthousiast verhaal wordt ongeloofwaardig als je het vertelt met je armen over elkaar, want er ontstaat een inconsistentie tussen verbale en non-verbale communicatie). Leer je dat herkennen en werk je aan die achterliggende oorzaak, dan heb je grote kans dat je automatisch al gaat ontspannen en dus de armen lekker los laat, zonder dat je 'in je hoofd gaat zitten' (idem met andere presentatietechnieken). Zeggen dat je maar gewoon met je armen over elkaar moet blijven staan, klinkt eigenlijk als: geef het maar op, ontwikkel je maar niet verder... Nee, probeer een training te vinden waarin je wel op de juiste manier jezelf ontwikkelt.
(en excuses voor het lange verhaal, ben nog bezig mijzelf te trainen in kort-en-bondigheid ;)

01/04/2010
Simon Groen , Docent Lichaamstaal

"Jezelf zijn" en techniek zijn niet elkaars vijanden. Hoe beter de techniek van een pianist, hoe beter hij zijn persoonlijkheid in de muziek kan uitdrukken (dus hoe meer hij in zekere zin zichzelf
is). Een techniek die oppervlakkig is uitgewerkt of oppervlakkig wordt toegepast is echter nooit inspirerend. We noemen dat ook wel een 'trucje'. -De handen los houden- is één van de belangrijkste presentatietechnieken, omdat -de handen vast- alle enthousiame en passie van de spreker blokkeert. Dat dit om meer diepgaande oefening vraagt, mag echter geen reden zijn om de techniek (of alle presentatietraining) te prullemanderen.

01/04/2010
Joost van der Weijden , DOOR Trainer

Beste lezer. U bent kundig op het verkeerde been gezet. Door dit artikel denkt u vanaf nu alleen nog maar aan uw handen...
Wanneer u echt wilt verbeteren in het presenteren met passie kijk dan op de website van DOOR Training & Coaching of stuur een mail naar j.vanderweijden@doortraining.nl.
Veel presentatiesucces!

Joost

01/04/2010
Leo Bronckers , Sales Manager

Blijf jezelf. Zolang je iedereen van je verhaal kunt overtuigen is er niks aan de hand. Je eigen natuur geeft je wel aan wat kan en wat niet kan. Ook foutjes (geen blunders) worden geaccepteerd als je verhaal maar klopt. Ook acteurs blijven in veel opzichten zichzelf.

01/04/2010
Michel van Ewijk

Bij hem zal ik nooit een presentatietraining volgen.

01/04/2010
Robert , Business consultant

Het gaat mij te ver om te adviseren nooit een presentatietraining te volgen. Je moet alleen niet rigide omgaan met de tips en verbeterpunten.

Trainen leidt tot verbetering, oefening baart kunst. Dat is in de sport zo, bij het opvoeden van kinderen, het onderhouden van relaties en ook bij het presenteren.

Helder en prettig communiceren is een moeilijk vak. Niet voor niets heeft men in Nederland in navolging van de VS communicatietraining al vroeg in het basisonderwijs geintroduceerd. De huidige generatie werkenden, van generatie NIX tot en met de babyboomers zullen met training en oefening die achterstand in moeten halen.

Ja, die nieuwe generatie: schrijven kunnen zij niet, maar praten als Brugman.

31/03/2010
Peter van den Berghen

Doet me denken aan een stagiare die een half jaar bij ons aan een onderzoeksproject had meegewerkt en z'n eindpresentatie 's ochtends voor de afdeling zou geven en 's middags nogmaals voor een vertegenwoordiging van het hogere management. Bij de ochtendsessie haalde hij steeds maar weer een hand door z'n haar. Mijn collega, z'n stagebegeleider wees hem daarop met het oog op de middagpresenatie. Gelukkig was ik ook bij die sessie aanwezig. Daar haalde hij niet meer z'n vingers door z'n haren maar stond net zo vaak met de betreffende hand in z'n kruis te krabben. Gelukkig was de inhoud van de presentaties in orde !

31/03/2010
Elmer

Roerend mee eens Bas! Ik heb na mijn presentatietraining veel te lang krampachtig met mijn armen in een ontspannen houding gestaan, en vermeden dat ik achterom naar het scherm keek, en vermeden dat ik met mijn gewicht op één been ging staan. Presenteren was na de training een stuk moeilijker dan ervoor. En ik kan me best voorstellen dat mensen wel eens hebben gedacht: goh, wat staat die jongen er toch kunstmatig bij.


Gerelateerde artikelen

Zoek artikel

Nieuws , Carrièretips , Columns , Interview , Leukste baan , Hoe zit het met mijn pensioen , Webspecial Nederlandse studentenonderzoek 2011 , Verdien ik wel genoeg , Migratiewijzer , Juridisch advies , Ontslag
Services VKbanen Deelsites VKbanen Andere sites van De Persgroep Nederland
© 2012 De Persgroep Nederland. Alle rechten voorbehouden. Lees de gebruiksvoorwaarden.
  • ACAP