lezersreacties (15)
08/05/2010
sylvia Valkenburg
Ik heb net een reactie gegeven op het artikel volg nooit een presentatietraining. Daar heb ik al mijn bedenkingen over de badinerende toon en de ondeskundigheid van Bas Mouton verwoord.
Na dit artikel blijft bij mij maar een vraag hangen.
Waarom besteedt de Volkskrant aandacht aan deze nonsens?
Als Bas Mouton werkelijk topmensen uit de politiek en het bedrijfsleven traint dan ben ik benieuwd wie. Ik heb zo mijn vermoedens.
04/03/2010
Susanne Biemans
Ik geef trainingen 'Omgaan met spreekangst' en weet dus uit brede ervaring dat spreekangst wel degelijk bestaat. En enorm verlammend kan werken. Gezonde spanning is goed, noodzakelijk zelfs. Maar bij spreekangst gaat het over over-spanning. En daar is nooit iemand beter van geworden! Wel van mijn trainingen, overigens :)
04/03/2010
Willem
, psycholoog
Dit is een nultekst. Je benoemt een fenomeen zo oppervlakkig mogelijk en begint dan te kletsen. Nervositeit voor een goed voorbereide voordracht is wat anders dan je mond niet open krijgen van spanning of er met de pet naar gooien.
28/02/2010
dee
Zegt eindelijk iemand wat positive over spreekangst ,zijn er altijd weer mensen die het weer moeten afbreken,hahaha
28/02/2010
Dennis de Veer
Uh...150 verspilde arbeidsuren? gaat het dan tegenwoordig alleen nog maar om arbeid?? Bah!
28/02/2010
Misdefinitie
Deze directeur heeft niet goed opgelet tijdens de lessen Psychologie. Angst maakt geen talent, angst beïnvloedt talent. De druk en zenuwen tijdens het spreken in het openbaar zullen talent versterken. Een goede spreker zal beter presteren dan hij gewoonlijk doet, maar een slechte spreker zal slechter presteren.
Een beter advies is altijd goed voorbereiden en weten waar u over praat. Oefening baart kunst.
27/02/2010
Martijn
Oppervlakkig flutverhaal. Sluit me geheel aan bij Karin. Kennelijk heb je je nooit verdiept in wat echte spreekangst is.
27/02/2010
Floris
Wat een gruwelijke onzin. Dit verhaal verhoogt de druk nog eens. Als spreker moet je streven naar een zo goed mogelijke presentatie. En daar draagt het besef aan bij dat je kostbare tijd van een ander verspilt wanneer je speech geen toegevoegde waarde heeft. Maar om over angsten heen te komen, dien je ook te accepteren dat je gruwelijk de fout in kan gaan. Als dat gebeurt is het niet het einde van de wereld. Het is betreurenswaardig, maar niet onoverkomelijk. Het maakt niet uit hoeveel mensen er in de zaal zitten. Angst verkrampt mijn inziens en helpt niet adequaat te handelen.
26/02/2010
Karin
wat een onzin, dit stukje! Zoals voor alle vormen angst geldt inderdaad dat deze ons kan beschermen tegen het doen van domme dingen. Het maakt ons scherp en behoedt ons voor fouten. Maar dit geldt alleen als de angst niet al te zeer overheerst. Als de spreekangst omslaat in een ware fobie, kan ze alleen maar verlammend werken. Ook dan schiet het publiek niets op met meewarig toekijken hoe een spreker hakkelt en de helft vergeet van wat hij/zij wilde zeggen. Net als voor extreme hoogtevrees, pleinvrees, smetvrees e.d. kan het in zulke gevallen wel degelijk goed zijn als iemand het i.i.g. tot een beheersbaar niveau kan terugbrengen.
26/02/2010
Ferdinand De La Soie
Het gaat vooral fout met types zonder spreekangst als ze aanvangen met "Ik zal het kort houden".
25/02/2010
Anouk
Hoi Anouk,
Kwam dit tegen in mijn mail. Weet niet of het van jou op van toepassing is, maar moest aan je denken (of was het bij jou sec de leiding nemen in een groep?).
Ik kom net uit een overleg waarin ik mijn mond nauwelijks open durfde te trekken, zeer frustrerend. Dit verhaaltje gaf mij een beetje moed, ook omdat verschillende dingen die ik dacht door Roel en Simone naar voren werden gebracht.
Groeten,
Maartje
25/02/2010
Sandra van Strijp
, Diabetesverpleegkundige
Al jaren geef ik cursussen en nog steeds vraag ik mij af wanneer ik naar de plaats van de cursus toe ga of ik niet een andere kant zal oprijden. Vlak voor het moment dat ik ga beginnen giert de adrenaline door mijn lijf. Ik denk dan even bewust aan een hele leuke situatie, ga stevig met m'n benen op de grond staan en begin mijn verhaal. Na 10 seconden ben ik vergeten dat de zenuwen door m'n keel gierden en geniet ik met volle teugen. Wanneer ik in een regelmaat van lesgeven zit treedt er wel wat gewenning op maar echt overgaan doet het nooit. Dit is een van de leukste onderdelen van mijn vak!
25/02/2010
hennie
Ik heb zelf last van spreekangst. Nu vind ik het vooral lastig dat leidinggevenden hier geen rekening mee houden en dus wel eens aankondigen dat je moet spreken zonder dat je het hebt kunnen voorbereiden. En ik weet van mezelf dat wanneer ik het maar goed heb voor kunnen bereiden het veel beter gaat.
25/02/2010
Rene
Ik spreek zelf soms voor een groep mensen en had er in het begin meer moeite mee dan nu. Voorafgaand is er sprake van enige spanning (angst wil ik het niet noemen) maar dat houdt je scherp. Het is wel zo dat als je eenmaal bezig bent, je die spanning nauwelijks nog merkt, volgens mij.
25/02/2010
R
, Leraar voortgezet onderwijs in opleiding
Mooi,
In mijn opleiding, hebben we een vak: Drama. Waarin worden we getest door middel van een kort verhaal te vertellen, voor een groep medestudenten en docenten.
De 'solo', zo wordt het feit het verhaal vertelen genoemd bij onze vak, zat ik teggen op te kijken.
Spreek angst, natuurlijk.
Toen ik deze artikel las, kreeg ik vleugels. 'Yes', ik zal het zeker goed doen aanstaande zaterdag.