Ontevreden met je baan. Opstappen of niet?

02/09/2010

Ontevreden met je baan. Opstappen of niet?

Suzanne (32) werkt ruim vijf jaar als verslaggever en presentator voor tv. Door bezuinigingen en veranderingen op haar werk is zij niet meer gemotiveerd. Kan ze er een half jaar tussenuit om te reizen, of moet ze dat risico niet nemen, vraagt ze aan de coach.

Beste coach,

Ik werk als verslaggever en presentator bij televisie. Aanvankelijk met veel plezier en inzet. Maar sinds er bezuinigingen zijn geweest is er veel veranderd. Ik heb een tijdje overspannen thuis gezeten. Daarna heb ik de draad weer opgepakt en voor mezelf besloten er in het vervolg anders en beter mee om te gaan. Helaas, een half jaar verder, is het alleen maar erger geworden op het werk. Ik loop continu op mijn tenen en sleep me iedere dag naar het werk met veel tegenzin.

Ik wil hier niet langer blijven, maar toch blijf ik kiezen voor de zekerheid van een vast salaris. Het liefst zou ik er, samen met mijn man, een half jaar tussenuit gaan. Ik zou willen reizen om, onder andere, tot nieuwe inzichten te komen en even te genieten van andere dingen dan werk. Toch twijfel ik. Als er genoeg werk zou zijn in mijn vakgebied, was ik allang weg geweest. Ik ben dus in dubio: kiezen voor zekerheid, maar ongelukkig zijn of een risico nemen en mijn baan opzeggen om te gaan reizen. Wat is verstandig?

Met vriendelijke groet,
Suzanne

Beste Suzanne,



Ester de Bruine (1961, Rotterdam) is een ervaren coach, psycholoog en manager van GITP LEF!.

LEF! is een aparte businessunit binnen GITP, waarin met dertig coaches het nieuwe coachen in de markt gezet wordt. Bij Pitstopcoaching tanken professionals en managers met drie sessies per jaar bij en vergroten hun‘loopbaanalertheid’.

LEF! staat voor het echt kennen van je kwaliteiten, voor oplossingsgerichtheid en praktische adviezen. Eigen regie houden en niet schromen om bij te sturen. Jezelf niet ‘on hold’ zetten, ook in economisch lastiger tijden.

Ester schreef o.a. het boek ‘LEF!, loopbaancoach voor vrouwen’ en spreekt regelmatig op seminars.

Ester de Bruine en haar collega's geven lezers van VKbanen ook advies, stel een vraag of lees hun adviezen aan anderen.

Het nemen van risico’s doet de een wat gemakkelijker dan de ander: het hangt van de boodschappen die je hebt meegekregen in je jeugd, voorbeelden die je om je heen ziet, maar het is ook een kwestie van oefenen. En ja natuurlijk, dit is er eigenlijk eentje voor gevorderden. Maar dat geldt ook voor kinderen krijgen, scheiden en nog zo wat zaken. Er blijft de kans dat het ontzettend tegenvalt en dat je somberste scenario werkelijk wordt: jullie samen op de bank voor eeuwig in de bijstand. Maar kijk daar ook eens rationeel naar: hoe groot is de kans dat jullie geen leuk werk meer krijgen, gegeven al die andere(vaak minder opgeleide) mensen die allerlei leuke banen hebben?

Feit is dat de perspectieven in jouw vak op dit moment slecht zijn. Bezuinigingsronden die maken dat er veel banen komen te vervallen en de druk sterk opgevoerd wordt. Het is gewoon niet meer het werk waar je blij mee was. En de kans dat dat snel verandert, is waarschijnlijk klein. Je laat in feite iets los wat er al niet meer was.

Kwaliteiten en ervaring

Waar je zekerheid meer zou moeten zitten, is in je kennis over jezelf: met wat jij in huis hebt aan kwaliteiten en ervaring, aan creativiteit, is het dan niet heel waarschijnlijk dat jij weer een ander plan kunt bedenken waarmee je je geld kunt verdienen? Misschien ben je wel een geweldige docente ooit, of vind je je werkgeluk als ZZP er. Pratend met anderen, die ooit een overstap gemaakt, die jou kennen, die branches kennen die jou aanspreken is het onwaarschijnlijk dat jij niet een weg zult vinden.

Onderzoek

Je wilt graag nu op reis, maar liefst met het gevoel van zekerheid. Wellicht dat die behoefte onderweg vervaagt. Maar je kunt natuurlijk wel een week of wat nemen om onderzoek te doen, om een beetje richtingsgevel te ontwikkelen. Pratend over wat mensen jou zien doen, pratend over hun stappen en hun vak, zul je ongetwijfeld geïnspireerd raken.

Rollator

Iedereen is goed, maar wel in de juiste omgeving. En jij was goed, maar de omgeving is veranderd. Dus gun jezelf de kans in een vruchtbare omgeving terecht te komen. En als je dat kunt combineren met een (half) jaar rondtrekken, jezelf verrijken met allerlei nieuwe indrukken, dan is het alleen nog maar een kwestie van het ook echt doen. En als je toch met mensen spreekt: zoek ook eens iemand op die zo’n reis heeft gemaakt, misschien dat dat lonkende perspectief je ook helpt de knoop door te hakken. En tenslotte: over risico gesproken: al nagedacht over het risico dat je achter je rollator moet denken dat het zo zonde is dat je die kans toen voorbij hebt laten gaan..?

Ester de Bruine

EscenicId: 766871


Geef je reactie

Je kan een reactie ingeven op een artikel via jouw LinkedIn account.
We vragen je bij een reactie je voornaam, achternaam en functietitel - die tevens automatisch ingeladen zijn vanuit jouw LinkedIn profiel - in te vullen.

Via onderstaande link kan je inloggen met je LinkedIn account.
Aanmelden met je LinkedIn Account

lezersreacties (4)


02/09/2010
chris

Omdat ze zo zeurt over allochtoon zijn...

even serieus Shanta, een goede man vinden is gewoon hard zoeken en nog harder uitselecteren.
Het is net als een baan zoeken: stel je wensenlijstje op, kijk wat je zelf te bieden hebt en ga netwerken. En vergeet niet: de ideale man bestaat niet net zo min als de ideale baan.

(en mannen knappen gegarandeerd af op 'een zeur' dus kijk daar eerst eens naar)

=

Suzanne -wat zijn je alternatieven?
Heb je genoeg kwalificaties om iets anders te *kunnen* bijvoorbeeld, en hoeveel slararis concessie wil/kun je doen?

Reizen is de pest voor de CV, zeker na een overspannen periode en dan "even terug zijn en dan je baan opzeggen".

Ik zou zeggen: zoek een andere baan (terwijl je je huidige nog even volhoudt) waar je wel met plezier naartoe gaat.
Solliciteren terwijl je werkt is een enorm pre. Verspeel dat niet.

En dat reizen.... is het niet gewoon vluchten?

Blijf liever even in de realiteit, en regel je leven ipv te focussen op een half jaar 'er even helemaal uit'.
Want daarna moet je toch terug... jouw vraag is alleen 'waarnaar".

Heel veel succes allemaal.

02/09/2010
patricia jansen , trainer gezondheidszorg

Beste Suzanne,

Ik zit in bijna eenzelfde situatie als jij en zou precies dezelfde vraag gesteld kunnen hebben. Het antwoord van de coach vind ik voor mezelf helder. Ik heb mezelf de schop onder de kont gegeven nu en het gaat om vertrouwen in jezelf; inderdaad...er is nog steeds wel werk te vinden al is de tijd niet zo denderend. Ik wil ook graag werken in een richting waar niet zoveel banen in zijn op het moment, maarja... misschien dan maar even met minder doen?

Shanta, ik ben wel een blonde autochtone nederlandse, ook hoogopgeleid... en ook single. Ik geef Chris groot gelijk.. kom op hee...misschien heeft Suzanne haar man helemaal geen inkomen en moet zij kostwinner zijn, dat weten we niet toch?

Suzanne, ik weet hoe fijn het is om op reis te gaan en de verrijking... en ja, misschien is het een vlucht. De realiteit kan dat halve jaar ook nog wel wachten. Reizen is tegenwoordig echt geen gat in je CV meer hoor maar een mooie invulling.

Succes

02/09/2010
Shanta

Ik wil ook heel graag reizen èn het liefst met een partner. Maar ik heb geen dubbel inkomen en geen partner. Ik moet alles van één inkomen doen en ik werk onder mijn niveau (werkgevers hebben moeite met een hoogopgeleide allochtone vrouw op een goede functie) en kan daarom niet sparen voor dure zaken als een half jaar reizen, wat jij als lid van een stel wel kan. Jij hebt bovendien een partner op wie je emotioneel en financieel kan steunen.

Voor blondines staan de mannen in de rij, maar hoogopgeleide allochtone vrouwen moeten alleen door het leven. Waarom kiezen allochtone, succesvolle mannen altijd voor een blanke vrouw? Waarom valt de allochtone vrouw zo slecht in de smaak bij succesvolle blanke mannen?

02/09/2010
Annette , Hoofd P&O

Hoi Suzanne,
Ik heb 15 jaar bij een omroep gewerkt en daar kwam het met regelmaat voor dat mensen inspiratie en energie wilde opdoen omdat ze burnoout raakten en gingen reizen. Wel bleven ze dan voor ons reportages maken (en soms bijdragen leveren als er binnen het gebied iets gebeurde). Ze bleven dan voor een aantal uur (1, 4 of 8) in dienst. Het dienstverband liep dan door en na afloop van de reis konden ze er weer tegen en waren ze opgeladen.
Het is een mooie combi van de bakens verzetten en tegelijk de zekerheid om je baan te houden.
Ik zou zeggen, maak het bespreekbaar bij je hoofdredacteur!
Als je altijd goed hebt gefunctioneerd zal het zeker bespreekbaar zijn.
Succes!


Gerelateerde artikelen

Alles over

Zoek artikel

Nieuws , Carrièretips , Columns , Interview , Leukste baan , Hoe zit het met mijn pensioen , Webspecial Nederlandse studentenonderzoek 2011 , Verdien ik wel genoeg , Migratiewijzer , Juridisch advies , Ontslag
Services VKbanen Deelsites VKbanen Andere sites van De Persgroep Nederland
© 2012 De Persgroep Nederland. Alle rechten voorbehouden. Lees de gebruiksvoorwaarden.
  • ACAP