---

Nooit meer alleen tussen de meiden

04/12/2009 / Ianthe Sahadat

Sinds dit collegejaar experimenteert het instituut Social Work, met opleidingen als Maatschappelijk Werk en Dienstverlening (MWD) en Sociaal Pedagogische Hulpverlening (SPH), in de propedeuse met ‘jongensklassen’. Alle mannelijke eerstejaars zijn groepsgewijs verdeeld over een beperkt aantal klassen. Zodat er nooit meer eentje alleen tussen de vrouwen zit.

Aanleiding voor het project zijn de hoge uitvalcijfers onder de toch al schaarse jongens op de opleiding (dit jaar zo’n 80 op de ruim 600 eerstejaars). ‘Ze halen meer onvoldoendes en docenten hebben moeite hen binnen te houden’, vertelt docent Marja Langenhuizen (45), een van de initiatiefnemers van het experiment. ‘We zien jongens worstelen. Met discipline, maar ook met die overdaad aan meiden. Dat bracht ons op het idee.’

De onderwijsvorm op de opleiding is sterk gericht op samenwerking, vertelt Langenhuizen. In groepjes van vijf zit dan meestal maar één jongen. En die raakt vaak ondergesneeuwd. ‘Meiden nemen het voortouw, plannen alles tot in de puntjes. Bovendien gaan ze voor de jongens zorgen: hen helpen, zorgen dat ze op tijd komen. De jongens laten het zich aanleunen of ergeren zich gek. In beide gevallen is het niet goed.’

Ook werken meisjes op een meisjesmanier samen, vertelt docent en mentor Hans Grootaers (57). ‘Samen is ook echt samen, hup met z’n vijven achter een computer – jongens vinden dat niks.’ En meisjes willen exact weten hoeveel pagina’s, wanneer inleveren en hoe haal ik een acht. ‘Jongens beginnen gewoon en vinden het sneller best.’

Bondgenoten
Steeds vaker hoorden Grootaers en andere begeleiders jongens klagen over deze manier van werken. Daarom juicht hij het experiment toe. ‘Nu hebben ze bondgenoten in een groep. Ik vond al jaren dat die gasten geslacht werden met z’n drieën tussen dertig kippen.’

Op de derde verdieping van het schoolgebouw op de Utrechtse Uithof heeft een van Grootaers’ mentorklassen les. Als eerste komen vier meisjes kletsend het lokaal binnen. Lisa belt: ‘Fabian, lekker ding, jij wilt vast weten waar we zitten?’ Tegen haar buurvrouw: ‘Ze zijn nog aan het roken.’ Even later komen zes jongens met geveinsde bravoure en veel lawaai het lokaal in gestuiterd – om te demonstreren wat er zoal gebeurt in een ‘jongensklas’.

Geroddel
Toch vertellen de jongens later in de pauze dat het hun goed bevalt. Aljosja Laktionov (22): ‘Meisjes zijn braver, fanatieker. Nu is de sfeer relaxter, wordt er meer gelachen.’ Maar ook meisjes zijn blij dat ze niet in een klas met alleen maar meiden zitten. Lisa Bosma (17): ‘Al die kliekjes met gekibbel en geroddel, hier is de sfeer veel gemoedelijker.’

Ook Grootaers geniet van de gemengde klassen, waar hij meer actie en humor ziet. ‘Lekker een beetje dollen – ik ben ook een jongetje, hè.’ En hij kan vaker jongensdidactiek inzetten ter motivatie, zoals het inspelen op de mannelijke competitiedrift. ‘Zeg ik: vorig jaar haalde zoveel procent in een keer zijn propedeuse. Daar willen ze dan meteen overheen.’

Experiment
Langenhuizen benadrukt dat het slechts een experiment is. ‘We weten nog niet of het werkt, dat onderzoeken we nu.’ Grootaers denkt al resultaten te zien: de jongens zijn gedwongen om de handen uit de mouwen te steken. ‘Ze kunnen niet meer denken: oh wil jij alles regelen, prima, haal je dan voor mij ook effe een zeven.’

Hij vermoedt zelfs dat de uitval al is gedaald. ‘Normaal zou ik er tegen de Kerst al vijf van de vijftien kwijt zijn, nu is er geen één uitgevallen in deze groep. Dat is geen toeval.’ Alleen jammer dat de opleiding nu met een ander probleem kampt. In de meisjesklassen wordt geklaagd: ze missen de jongens.

Nieuwe zoekopdracht

uitgebreid zoeken