Nieuwe hippies in de maak

05/06/2009 / Mirjam Schöttelndreier

Nieuwe hippies in de maak

Op grond van de cito-toets moeten kinderen al op hun 12de hun schoolkeuze bepalen. Dat is best vroeg in een maatschappij waarin dynamiek het sleutelwoord is en de meeste mensen makkelijk 70 of 80 jaar worden.

Minister Plasterk heeft de (te) vroege selectie van kinderen in het Nederlandse schoolsysteem weer ter discussie gesteld. Op grond van de cito-toets moeten kinderen al op hun 12de hun schoolkeuze bepalen. Dat is best vroeg in een maatschappij waarin dynamiek het sleutelwoord is en de meeste mensen makkelijk 70 of 80 jaar worden. Bovendien worden veel jongeren pas na hun hbo-opleiding wakker en denken: ‘Wil ik dit wel?’

Internationaal zijn we een buitenbeentje, maar het blijkt lastig om er verandering in te brengen. De discussie over de middenschool, het schooltype waarin kinderen veel later zouden kiezen, heeft de vaderlandse politiek eind vorige eeuw tot op het bot verdeeld. Daarnaast liepen de experimenten van die paar goedwillende scholen (die de brugklas verlengden van een naar twee jaar) in de praktijk altijd uit op oud-Hollandse verfijningen: een mavo/havo-brugklas, een havobrugklas, een havo-plusbrugklas en een zuivere vwo-brugklas – of iets in die geest. Het afscheiden, zoals ook onze kerkgeschiedenis aantoont, zit ons kennelijk in de genen.

En zo hebben we dus een onderwijskundige selectiefabriek die veel sappig groen in de knop afbreekt. Dat is frustrerend voor het individuele kind, de jongere, en nadelig voor de kennismaatschappij als geheel. De vraag is waar de briljante geest blijft die het uitgelubberde stelsel weer een kontje geeft. Goedbedoelende ‘blauwdrukken’ zijn uit de mode; het zal dus nog niet meevallen de impasse te doorbreken: het onderwijs wil elan, maar er is geen plan.

Onderwijsminister Plasterk pleit wat dat betreft voor nieuwe, educatieve strengheid. We moeten niet meer vragen of het leuk was op school, maar wat ze die dag hebben geleerd. Goed idee, zij het dat die tekst inderdaad op gespannen voet staat met jongeren die met de ‘leuk’-lepel in de mond zijn geboren.

Honger naar kennis? Dat is meer iets voor een vorige generatie. Chillen in het buitenland, op basis van periodiek peren plukken in Australi¿¿, dat is wat menig 18-plusser trekt. De recessie herinnert de ouderen misschien aan barre tijden, maar de meeste jongeren kennen die angst niet en missen de doelgerichtheid van de armoede. Onzekerheid doet hen niet standvastig kiezen. Er lijkt eerder een nieuwe generatie carpediem-hippies in de maak.



Geef je reactie

Je kan een reactie ingeven op een artikel via jouw LinkedIn account.
We vragen je bij een reactie je voornaam, achternaam en functietitel - die tevens automatisch ingeladen zijn vanuit jouw LinkedIn profiel - in te vullen.

Via onderstaande link kan je inloggen met je LinkedIn account.
>> Aanmelden met je LinkedIn Account

lezersreacties (1)


21/06/2009
Raymonde Roebana

Mee eens. 'De tijdgeest' ....enerzijds de lat hoog leggen/druk opvoeren van prestaties zowel bij kinderen als bij de lkr., dat begint dus in het p.o., maar waar blijft de motivatie als het 'niet lukt'...capaciteiten/leervermogen kunnen frusterende factoren worden (alweer geldt dit voor zowel lln. als lkr.). Welke wegen worden dan mogelijk gemaakt/bewandeld?
De kennismij. stelt z'n eisen en wat blijkt? Dat is dus voor een deel weg gelegd (al dan niet gemotiveerd)voor dat andere deel in mindere mate. Chillen is wel heel algemeen...
Onderwijs zo inrichten dat al in de bovenbouw van p.o. meer tegemoet kan worden gekomen aan de kinderen die buiten de boot dreigen te vallen en meer gebaat zouden zijn bij praktijk gericht onderwijs; dus juist al eerder ervaringen op kunnen doen met techniek etc. juist d.m.v. die praktijk inzicht krijgen; op die manier makkelijker kunnen leren. Ontdekken waar ze goed in zijn, wat ze aanspreekt, waar hun talenten liggen en ze daarin verder helpen die te ontwikkelen. Hoezo deze 'open deuren inzichten'? Bewijs is geleverd: bij ons op school houden we techniekdagen, waarbij kinderen praktisch bezig zijn & gedifferentieerd kunnen werken;
Verschillende verwerkingsmogelijkheden passend bij het kind. Dat spreekt aan/motiveert tot goed lezen & verdieping bij de kinderen.
Helaas voor de kinderen die moeite hebben met leren dat dit niet tot de dagelijkse kost behoort; geen tijd voor (te arbeidintensief voor de lkr.; een boek sla je makkelijker open), geen geld voor, geen ruimte in school voor (permanent lokaal & toezicht & materialen & begeleiding). Tja daar ga je al met je goede inzichten/ideeën...laten we maar weer over gaan tot de orde van de dag...
Nou ja over ideeën gesproken dus...die zijn er wel; personeel onvoldoende om op een arbeidsintensievere manier te kunnen werken met kinderen. Dus dan houd je weer even je mond...?!


Zoek artikel

trefwoord moet minstens 3 karakters lang zijn
Ontslag , Verdien ik wel genoeg , Juridisch advies , Leukste baan , Special werken bij de overheid , Interview , Nieuws & Achtergrond , Columns , Speechdeskundige Bas Mouton , Migratiewijzer , Carrièretips , Loopbaancoach
topbanen
Andere sites van De Persgroep Nederland
© 2010 De Persgroep Nederland. Alle rechten voorbehouden. Lees de gebruiksvoorwaarden.
  • ACAP