lezersreacties (21)

jaja , zelfstandig in opstart

Ja dat is natuurlijk een ramp dat de inkomsten van je bedrijf zo teruglopen dat de gevulde avocado salade er niet meer afkan.
Als je vaak langs de weg zit kan je natuurlijk ook een trommeltje met boterhammen meenemen en vraag 'smorgens een thermosfles met koffie op je bedrijf voor als je op stap moet.
Heb je in die drie jaar nog geen salaris verhoging bedongen? dan ben je er toch niet geheel van overtuigd dat je bijdraagt aan het succes van het bedrijf. Maar, dit is een oplossing.
Ik raad je aan als je ervan overtuigd bent dat je onderbetaald wordt nu te zorgen dat je het beste vernieuwingsplan aandraagt waardoor het bedrijf uit de problemen komt.
Mogelijk worden de lunchdeclaraties dan weer vergoed, maar beter nog jij krijgt een salaris verhoging en je klaagt niet meer over de €3 euro die een lunch kost als je hem zelf klaar maakt. en betaald gewoon nog 4 euro extra om buitende deur te lunchen voor €7.00 euro inclusief een glas sap of melk.

---

Ton Geheim , koos werkloos

'k Heb niet eens werk en dat zal waarschijnlijk ook niet meer gaan lukken. De staat betaald mijn ontbijt, lunch en advondmaal, sigaretjes en wijntjes....niet dat ik dat zo leuk vind trouwens. Ik werkte liever voor mijn levensonderhoud..

---

Karin , werkzoekend

Tjonge jonge jonge, waar gaaaat dit over?! Ik betaal al jaren mijn eigen lunch, auto- en telefoonkosten, huur, etc. Aftrekposten: geen. Salaris: 30.000 euro bruto per jaar. Wat zijn een hoop mensen toch onwaarschijnlijk verwend..

---

Peter , Zelfstandige

De gemiddelde werknemer moet een broodtrommel mee nemen om in de middag te kunnen eten. Eten op kosten van de zaak en dus ook uit de pot van overige salarissen is een luxe en al jaren een ongepast gebruik op vele functies die meer al salaris ontvangen en onkosten vergoeding hebben dan anderen.
Bent u het er niet mee eens dan moet u en velen anderen de bonden hierop aanspreken, maar dan komt u er snel achter dat u (zoals u dat nu al gaat merken) minder kosten had en ook nog eens een hoger salaris verdiende.
Bekijk eens uw positie en hoe worden anderen beloond ook al hebben die niet dezelfde functie.
De enige oplossing is deze: begin u los te maken van bedrijven en begin met collega's een eigen bedrijf. Denk niet aan rijk worden of een latere overname maar aan continuering.

En dit geld voor velen. Kom los van het huidige bedrijfs leven en kantoorpanden. Het bedrijfsleven zoals die nu bestaat bedeeld zijn inkomsten verkeerd en zorgt voor ongemakkelijke onjuiste niveaus in de samenleving.

Doe dit en geluk, zelfvertrouwen en een content gevoel zullen de uwen zijn.

---

Sanne

Pff, serieus Anouk, lees eerst eens goed het dilemma van Ellen voordat je gaat generaliseren en uit eigen ervaring gaat spreken, vind je reacties erg jammer en neem ze ook eigenlijk niet serieus.

En de rest van de mensen die negatief heeft gereageerd: werkelijk waar, het gaat hier niet om het zelf smeren van boterhammen, maar om het feit dat een werkgever eenzijdig heeft laten vallen dat een aantal gemaakte afspraken wordt geschrapt. Zeer begrijpelijk dat er in slechte tijden bezuinigd moet worden, ik zal de laatste zijn die dat tegenspreekt. Het was echter wel zo netjes geweest om dit van tevoren bespreken met de werknemers: ze op de hoogte te stellen van het hoe en waarom en dit daarna concreet op papier te zetten. Op het moment dat er duidelijk over wordt gecommuniceerd wordt, je de kant van het verhaal van je werknemers serieus neemt naast je eigen kant van het verhaal, kweek je bij je werknemers begrip en vertrouwen en zullen ze eerder geneigd zijn om inderdaad (nog) blij te zijn dat ze een baan hebben en zullen ze veel eerder met een goed gevoel toestemmen met een (tijdelijke) verandering van de eerder gemaakte afspraken. Je werknemers behouden is ook een kunst!

Ellen: ik zou er met je werkgever over in gesprek gaan en de nieuwe afspraken op papier zetten, met een termijn erbij. Na die termijn kun je opnieuw evalueren. Ik wens je heel veel succes!

---

pieter

Ben het helemaal met Anouk eens!!!
Wat Loop je nu te klagen wees blij dat je nog een baan hebt
Neem al ruim 35 jaar mijn broodtrommel mee, en moet +- 45 minuten naar mijn werkt rijden.
en lijkt me wel normaal dat je privé gesprekken zelf betaald.

IDD
Dit lijkt meer op het opgeven van luxe extraatjes dan op loonsverlaging.

---

Cuong

Een bittere pil, als je opeens alles zelf dient te financieren.

Het is misschien niet de makkelijkste oplossing,
maar ik zal naar de leidinggevende stappen om te vragen of
het mogelijk is dat alleen de boodnodige kosten worden vergoed. Niet een vast bedrag voor de lunch, maar alleen de lunchkosten zelf. En niet de hele telefoonrekening maar een apart abbonement afsluiten die enkel voor werk wordt gebruikt.
De kosten worden dan gedeclareerd.

Wel eerst even met de collega's bespreken welke oplossingen zij hebben.

---

Pascal

@Anouk
Inderdaad. Ik denk dat veel mensen zich op dit moment in vergelijkbare of ergere situaties bevinden en in dubio staan of ze loyaliteit moeten tonen door mee te buigen of de bom om welke reden dan ook moeten laten barsten.

Gezien de markt kan Ellen nu het beste meebuigen met het besef dat het in niemands voordeel is om deze zaak nu op de spits te drijven. Constructief meedenken en afspraken maken over de toekomst is het devies.

Andere handige (kostenbesparende) tip:
Leg samen met de collega's wekelijks een paar EURO bij elkaar, bezoek de lokale supermarkt en neem vers brood en beleg mee. Dagelijks een niet-kleffe, gezellige, heerlijke en uitgebreide lunch voor bijna geen geld.
Dit doen wij vaak zelfs met klanten samen, die dit over het algemeen nog meer waarderen dan duur uit eten.

---

Anouk

@ Pascal:

Ik ben zeker bekend met de situatie van Ellen, mijn partner zit in precies hetzelfde schuitje, alsook enkele vrienden en bekenden.

Mijn partner (consultant) en ik (promovendus) werken beiden gemiddeld hetzelfde aantal uren en reizen dezelfde afstand naar ons werk, met het verschil dat ik voor 4 uur per week minder betaald word, overuren niet vergoed krijg en geen telefoon of auto van de zaak heb. Mijn partner (zelfde leeftijd/niveau) verdient ongeveer 1.5 keer mijn salaris en gaat per jaar net zoveel in salaris vooruit als ik in 4 jaar.

Zoals ik al eerder zei: deze verschillen vind ik helemaal niet erg. Wel vind ik dat je je bewust moet zijn van de luxe die je ontvangt en ook tevreden moet kunnen zijn met wat minder.

We smeren trouwens wel allebei onze eigen boterhammen :-).

---

Anouk

Wat is er mis met een broodtrommel meenemen en zelf je privegesprekken betalen? Vergeet niet veel mensen van jouw leeftijd 40 uur per week werken, daarnaast naar de werkplek reizen, gewoon thuis boterhammen smeren en de eigen telefoonkosten betalen, en ook nog eens minder verdienen dan een consultant.
Dit lijkt meer op het opgeven van luxe extraatjes dan op loonsverlaging.

---

Daan , Organisatieadviseur

Ik woonde gratis anti-kraak en moest "opeens" de electriciteit van 300 euro gaan betalen. Dat is hetzelfde als een huurverhoging van 300 euro. Ik werkte in de buitendienst en kreeg een lunchvergoeding van 10 euro per dag. Die werd ingetrokken. Het is hetzelfde als 20 euro van je salaris inhouden. Kortom dergelijke maatregelen maken dat je minder overhoud en hoe "luxe" je het ook vind dat een werkgever de lunch betaald. Het is vreemd dat het zonder pardon wordt teruggedraaid, niet bevordelijk voor de motivatie van medewerkers en dus uiteindelijk improductief en wellicht duurder dan wanneer hij ipv luxe broodjes gewone bruine boterhammen zou inkopen.

---

Joel , Consultant

Ben het absoluut niet eens met de reacties van Anouk en Pieter. Er wordt wederom klakkeloos vanuit gegaan dat consultants veel verdienen en daarom maar elke vermindering in al dan niet officiële arbeidsvoorwaarden stilwijziging moeten accepteren. Daarbij is “wees blij dat je nog een baan hebt” een enorme dooddoener, waarmee je iedereen wel van alles zou kunnen ontnemen.

Een lunchvergoeding als je onderweg bent naar/bij klanten is absoluut niet vreemd; ik vind het eerder ongepast om bij een klant met je eigen lunch aan te komen zetten. Om nog maar te zwijgen over de vraag of het wel handig is om je brood 's-zomers mee te slepen in een te warme auto.

Een telefoonkostenvergoeding is m.i. alleen op z’n plaats als de privé telefoon structureel gebruikt moet worden voor contact met klanten en/of collega’s.
Als een telefoon van de zaak geen optie is, is een vergoeding voor het gebruik van privémiddelen terecht.

Mijn advies aan Ellen: “Protesteren” en “verlies nemen” vind ik te grote woorden die hier niet zo’n plaats zijn. Bespreek het met je direct leidinggevende; geef aan dat dit soort kleine vergoedingen belangrijk zijn voor je, niet alleen vanwege de hoogte van je salaris, maar ook vanwege het signaal dat er vanuit gaat. Concreet: bespreek het, geef aan hoe jij erover denkt, informeer naar alternatieven, maar maak er geen halszaak van.

---

Anouk

@ Martijn:
Ik ben het met je eens w.b. de reisvergoeding, in het geval van werk op detacheringsbasis is het redelijk dat je boven een bepaalde afstand een extra vergoeding krijgt voor reizen en/of hotelovernachtingen. Dit neemt echter niet weg dat het eveneens redelijk is dat je je eigen lunch en telefoongesprekken betaalt. En -correct me if I'm wrong- de gratis lunch en telefoon zijn extraatjes en geen arbeidsvoorwaarden.

---

Maarten

Volgens mij is het hier zinvol de vraag in drieen te verdelen:

A) Mag de werkgever zoiets terugtrekken? Ik vrees dat het antwoord daarop ja is. De wet voorziet in pauzes, vakantiedagen en vieze automatenkoffie, de rest moet contractueel worden vastgelegd. Dat is hier niet gebeurd, begrijp ik, dus volgens mij heeft de werkgever dan ook het volste recht.

B) Maar is het ook verstandig en net? Nee. Ik denk dat de werkgever er netter aan had gedaan dit te overleggen. Bovendien leert de praktijk dat dit soort bezuinigingen alleen ressentiment opleveren en betrekkelijk weinig opleveren. Het is dus al met al niet verstandig.

Ik ga hier opzettelijk niet in op de kwestie of boterhammetjes lekker zijn of niet en of je eisen mag stellen die de mogelijkheden van 'de gewone man' overstijgen.

C) wat hier echter wel aan gerelateerd is, is of Ellen zich wel op haar plaats voelt. Ze geeft al aan dat ze eigenlijk vindt dat ze te weinig verdient, en als je je baan helemaal het einde vindt en vindt dat je voldoende wordt gewaardeerd, ga je geen probbleem maken van een lunchvergoeding. Dan is die lunchvergoeding alleen de druppel. Volgens mij is het niet zozeer tijd om de strijd aan te gaan over die lunchvergoeding, maar om zelf op zoek te gaan naar een baan waar ze, al of niet door betere verdiensten, wel het gevoel heeft dat ze wordt gewaardeerd.

Maarten.

---

Pierre Tesser , Sales

Het is niet onlogisch om in deze tijden de broekriem wat aan te halen en dat er daardoor wat minder populaire maatregelen genomen dienen te worden.
Desalniettemin was het netter geweest als de werkgever dit in overleg met het personeel had gedaan en daar goede afspraken over werden gemaakt. Ervaring leert dat dergelijke eenzijdig genomen maatregelen door de werkgever niet worden teruggedraaid als het weer beter gaat met het bedrijf. Dus eens kwijt, altijd kwijt!
Eis gewoon een flinke loonsverhoging als het weer wat beter gaat en geef als personeel aan dat jullie willen meedenken in de toekomst als het noodzakelijk is om verdere dergelijke maatregelen te nemen. In consensus bereik je betere resultaten en betere afspraken.

---

Martijn

@Anouk 11|06|09
Op zich is er natuurlijk helemaal niks mis met het meenemen van je eigen broodtrommel en het betalen van je eigen telefoonkosten. Maar daar gaat het hier niet om! Het gaat erom dat een werkgever een pakket arbeidsvoorwaarden biedt, inclusief een aantal vergoedingen. Het is toch niet normaal dat de werkgever deze na een aantal jaren eenzijdig intrekt? Een ander (praktijk)voorbeeld, dat op hetzelfde neerkomt: werkgever trekt werknemers voor een baan op detacheringsbasis, waarbij afgesproken wordt dat bij plaatsing op een afstand van meer dan 150 km van de woonplaats, 5 hotelovernachtingen per week worden betaald. Omdat het nu even wat minder gaat, krijgt werknemer de boodschap dat hij "mag blijven", maar wel zijn eigen hotelovernachtingen moet betalen (of dan maar dagelijks 150 km enkele reis moet gaan rijden). In geval van bovenstaand verhaal gaat het om een paar tientjes, maar in geval van de hotelovernachtingen gaat het toch gauw om 500 euro per week (netto!). Bedrag is anders, principe hetzelfde....

@Ellen: of het zomaar mag heb ik persoonlijk mijn twijfels over. Het is toch een eenzijdige aanpassing van arbeidsvoorwaarden. Maar ik heb ook al van mensen begrepen dat het gewoon mag als de OR ermee heeft ingestemd. De gemiddelde OR wordt zwaar onder druk gezet door de directie in een geval als dit, dus stemmen ze toe. (alternatief: gedwongen ontslagen).

---

Martijn , consultant

Ligt het nou aan mij, of geven de meeste mensen hieronder gewoon geen antwoord op de vraag? In plaats van lunch en telefoon, zou in de vraag van Ellen ook "bovenwettelijke vakantiedagen" en "reiskostenvergoeding" kunnen staan. Het gaat er toch niet om of het normaal is dat je 's ochtends je eigen boterhammen smeert? Het gaat erom of het normaal is dat een werkgever eenzijdig afspraken wijzigt. Waar ligt de grens? Als je meer dan 20 vakantiedagen afspreekt (wettelijk minimum obv 1 fte), is het toch ook niet normaal dat dat er ineens minder worden?

Laat onverlet dat ik vind dat een werknemer best mee mag denken met een werkgever om slechte tijden goed te doorstaan overigens! Maar dat gebeurd dan altijd nog in overleg.

Ik ben het overigens helemaal mee eens dat Ellen er in dit geval geen halszaak van moet maken, maar wellicht afspraken met haar werkgever kan maken over de herinvoering van de vergoedign zo gauw het wel goed gaat (concrete afspraken maken!).

@Anouk
Strict genomen zijn het misschien geen arbeidsvoorwaarden, maar maakt het uit wat voor een naam je eraan geeft? Onder de noemer "arbeidsvoorwaarden" vat ik voor het gemak maar even "alle afspraken die een werkgever met een werknemer maakt ter vergoeding voor de uitoefening van zijn of haar functie". Luxe extraatjes? Misschien, maar wel extraatjes die onderling zijn afgesproken op het moment dat ze haar contract ondertekent.

---

Evelien van de Venne , docent

Beste Ellen,

Heb je ooit gehoord van boterhamzakjes? Daar kun je gemiddeld 2 tot vier sneetjes brood in doen, die je vantevoren thuis belegd met zoet of hartig genot naar keuze.
Erg handig!

Als je milieubewust bent, kun je er ook voor kiezen om een broodtrommel te gebruiken. Misschien past er dan ook nog een druif of drie in.

Niet mokken, lekker smeren. Zoals zoveel mensen -hoe ondecadent!- doen.

Succes met je nieuwe levensstijl!

---

Anouk

@ Joel:

Ik ga er niet klakkeloos vanuit dat consultants toch wel veel verdienen, maar ik weet uit eigen ervaring dat het vaak meer is, en met meer extra's, dan bij mensen van dezelfde leeftijd met een vergelijkbaar opleidingsniveau. Dat vind ik overigens helemaal niet erg.

Bij een zakenlunch is het inderdaad ongepast om met een eigen broodtrommel aan te komen zetten, het is ook redelijk dat zakenlunches door de baas betaald worden. Vindt er echter geen zakenlunch plaats, dan is het heel normaal dat de werknemer voor zijn eigen lunch zorgt.

"Wees blij dat je een baan hebt" is een dooddoener, "kleffe boterhammen" zijn geen reden om structureel een gratis lunch te krijgen.

Ook al krijg je een telefoon van de zaak, het is redelijk om je privegesprekken zelf te betalen d.m.v. een eigen bijdrage o.i.d., net zoals je bij een lease-auto ook je prive-kilometers betaalt.

@Pierre Tesser:

De werkgever had wel ruim vantevoren kunnen melden dat dergelijke maatregelen eraan zaten te komen, om de werknemers tijd te geven voor een reactie.

---

Anouk

@ Ilona:

Uit Ellen's eigen beschrijving en op basis van mijn eigen ervaring en die van mensen uit mijn omgeving, is prima een beeld te vormen van de situatie waarin Ellen zich bevindt. Daarvoor hoef ik haar niet persoonlijk te kennen. Het feit dat ze zelf haar situatie bekend maakt op VK Banen, geeft al aan dat ze juist van buitenstaanders een reactie wil.

Ook is het niet mijn bedoeling haar situatie negatief te benaderen. De extra's die Ellen ontvangt zijn geen officiele arbeidsvoorwaarden (CAO), en zouden niet bedoeld moeten zijn als aanvulling op het salaris. Je kunt het ook omdraaien en denken: ik heb een paar jaar van deze extra's mogen genieten, nu is het tijd om even pas op de plaats te maken. Ze kan wel proberen af te spreken met haar baas dat deze extra's weer ingevoerd worden zodra de economie aantrekt. Het gaat hierbij om het feit dat je extra's krijgt en niet hoe die extra's worden ingevuld (lunch, auto, telefoon e.d.).

@ Ellen:

Als je salaris aan de lage kant is, zou ik eens met je baas aan de onderhandelingstafel gaan zitten.

@ Pascal:

Ik bedoelde niet zozeer in dezelfde werksituatie, meer in dezelfde sector. Dat neemt niet weg dat er inderdaad veel mensen zijn die met dezelfde kwesties kampen, of erger.

---

Floor , Promovendus

Beste Ellen,


Ik ben het helemaal eens met Evelien vd Venne! Gewoon lekker boterhammen thuis maken en die onderweg opeten! Wat is het probleem hiermee? Bovendien, dat is vast een stuk gezonder dan iedere keer ergens een uitgebreide lunch op kosten van de zaak nuttigen... Dan neem je toch iets meer, nietwaar? "Want de baas betaalt...."
Ik ben slechts een simpele AIO, en die gaan weleens op congres. Dan is het ten eerste volstrekt normaal alles kosten vooruit zelf te betalen (en pas een maand later terug te krijgen), om de meeste ontbijten/lunches/diners zelf te betalen, om een kamer te delen met iemand anders (soms zelfs iemand die je niet kent maar ook naar dat congres gaat). Ten tweede, deze congressen worden vaak (expres) gepland tijdens weekend of vrije feestdagen zodat op de andere dagen gewoon gewerkt kan worden. Dus wat is je probleem? Het mag allemaal best wat minder! Denk je eens in dat jij de baas bent. Zou je dan alles wat je beschrijft klakkeloos betalen terwijl je weet dat het financieel niet goed gaat? Dit soort luxedingen zijn natuurlijk het eerste waarop je bezuinigt!

---