
Mindfulness rukt op. Oorspronkelijk in de medische wereld gebruikt bij pijnbestrijding en in de psychiatrie tegen depressie, worden mindfulnesscursussen snel populairder onder gestresste managers, leerkrachten of drukke, werkende moeders. Inmiddels is het eerste centrum voor mindfulness in Nederland geopend.
‘Je weet niet wat dit is’, zegt trainer Jos Buijs. ‘Ja, je weet het wel, maar probeer die kennis even te parkeren. Stel je eens voor dat je van een andere planeet komt, en dat dit een geschenk is van de eerste aardbewoner die je tegenkomt.’ Geconcentreerd kijken vijftien cursisten naar de rozijn in hun handpalm.
‘Je kunt hem met je wijsvinger op zijn zij rollen’, zegt Buijs. ‘Je kunt er zachtjes met je nagel in drukken. Breng hem eens naar je oor. Kijk of het geluid geeft, of je geknisper hoort. Rol hem eens over je wang, ervaar eens hoe dat voelt. Je zult zien dat-ie veel meer facetten heeft dan je denkt.’
|
Werkzaamheid mindfulness onderzocht De Nijmeegse Radboud Universiteit onderzoekt de werkzaamheid van mindfulness bij onder meer depressie, angststoornissen en medisch onverklaarbare klachten. Uit eerder onderzoek blijkt dat mindfulness gunstige effecten heeft op patiënten die lijden aan terugkerende depressies. Volgens een omschrijving van het Universiteit Medisch Centrum St. Radboud is mindfulness het observeren wat er zich voordoet in lichaam en geest zonder meteen te oordelen of te handelen. ‘Door deze observaties kan men afstand nemen van automatische reacties die het welzijn in de weg staan’, aldus het UMC. ‘ Mindfulness kan systematisch getraind worden, waardoor een andere houding ontstaat tegenover lichamelijk of psychisch leed.’ De afdeling psychiatrie van het Universitair Medisch Centrum in Nijmegen geeft al langer trainingen aan patiënten volgens de principes van de op mindfulness gebaseerde cognitieve therapie. Maar juist buiten de psychiatrie wordt mindfulness snel populairder. Er zijn mindfulnesscursussen speciaal voor managers, voor leerkrachten, voor vrouwen en voor kinderen. Om de kwaliteit van toekomstige trainers te waarborgen – nu kan iedereen zich mindfulnesstrainer noemen – ontwikkelt De Radboud Universiteit een postgraduate opleiding tot mindfulnesstrainer. |
De cursisten doen wat de trainer zegt, sommigen met de ogen dicht. Een enkeling kijkt aarzelend om zich heen. ‘Je mag best denken: wat een rare oefening’, zegt Buijs. ‘Veroordeel die gedachte niet.’
Hier en nu
De oefening met de rozijn is de eerste oefening tijdens de cursus mindfulness
in het Han Fortmann Centrum in Nijmegen. Acht maandagavonden en een
stiltedag zullen de cursisten leren hun aandacht te vestigen op ‘het hier en
nu’.
Elke mindfulnesstraining ter wereld begint met de rozijn, zegt Buijs. ‘Het is een geniale oefening, want het demonstreert precies waar het bij mindfulness om draait. Normaal prop je zonder erbij na te denken een handvol rozijnen in je mond. Dan heb je geen aandacht voor wat je doet. Met deze oefening zijn we twintig minuten met één rozijn bezig. Daardoor wordt zoiets kleins heel interessant, boeiend en waardevol.’
De oorsprong van mindfulness ligt in het boeddhisme, maar de huidige cursussen en therapieën hebben met religie weinig meer te maken. In 1979 ontwikkelde de Amerikaanse hoogleraar Jon Kabat-Zinn aandachtstrainingen voor patiënten met chronische pijnklachten. Inmiddels werken veel ziekenhuizen en instellingen in de geestelijke gezondheidszorg met mindfulness .
De cursussen op het Han Fortmann Centrum zitten bomvol. Mindfulness is populair. Er zijn talloze boeken over het onderwerp, cursussen zijn overal in Nederland te volgen. Jos Buijs is psycholoog en psychotherapeut en geeft sinds vier jaar trainingen, zowel aan patiënten als aan geïnteresseerden die, zoals een van de deelnemers het verwoordt, de cursus vooral zien als ‘een cadeautje aan mezelf’.
Drukke baan
In Nijmegen zijn veruit de meeste deelnemers vrouw en veertiger. Tijdens het
voorstelrondje blijkt dat ze veel gemeen hebben: een drukke baan, kinderen,
vaak stressverschijnselen. ‘Ik vind het moeilijk om tot rust te komen’, zegt
een deelnemer. Een ander is ‘altijd bezig met morgen en wil met meer
aandacht leren leven’.
Volgens Buijs is de groep representatief. ‘De gemiddelde leeftijd van cursisten is 44. Blijkbaar zit je dan in een levensfase dat je meer bij de dingen gaat stilstaan. En er zijn altijd veel meer vrouwen dan mannen. Vrouwen staan dichter bij hun gevoel en erkennen eerder hun pijn.’
Het met de rozijn over de wang rollen gaat niet alle deelnemers even gemakkelijk af. Als de rozijnen uiteindelijk zijn opgegeten, vindt er een evaluatie plaats. ‘Ik voelde ook wel gêne’, zegt een van de cursisten. ‘Dan zie ik mezelf hier zo zitten met een rozijntje. Hoe moet ik dit vanavond thuis vertellen?’ Een ander: ‘Ik bleef in de weerstand en kwam er niet uit.’
Helemaal niet erg, bezweert Buijs. Ook tijdens de andere mindfulnessoefeningen – zitmeditatie, loopmeditatie en de zogeheten bodyscan, een aandachtsoefening waarbij je een half uur lang, liggend, je aandacht richt op steeds een ander lichaamsdeel – zal de geest afdwalen. ‘Dat is de normaalste zaak van de wereld. Veel mensen denken bij mediteren: ik ga lekker zitten en dan worden mijn gedachten vanzelf rustiger. Maar zo werkt het natuurlijk niet. Wees niet boos op jezelf. Als je signaleert dat je gedachten afdwalen, heb je al een stap gemaakt.’
Door veel oefenen krijgen de cursisten het ‘richten van de aandacht’ vanzelf beter onder de knie, zegt Buijs. Er is ook huiswerk. Zo moeten de cursisten een handeling kiezen, die ze een week lang dagelijks ‘met aandacht’ uitvoeren. Tandenpoetsen, bijvoorbeeld. Buijs: ‘Na één tand kan je aandacht al zijn afgedwaald. Maar als je dat vervolgens opmerkt ben je weer mindful.’
Minder piekeren
Deelnemers aan de cursus zeggen na afloop meer oog te hebben voor hun
omgeving. ‘Ik hoor ook vaak dat ze beter slapen, dat ze minder piekeren en
dat ze vriendelijker zijn voor zichzelf en naar anderen. Stress en
depressiviteit hebben meestal te maken met het te veel bezig zijn met het
verleden of de toekomst. Als je je leert te concentreren op wat je zintuigen
in het hier en nu ervaren, is er voor piekeren geen reden.’
Na de rozijnoefening is er niet alleen scepsis. Een vrouw, achter in de veertig: ‘Ik realiseer me nu aan hoeveel dingen ik normaal voorbij ga, die eigenlijk heel mooi en bijzonder zijn. Daar schaam ik me bijna voor.’ Een ander: ‘Het knisperen van de rozijn ontroerde me.’
EscenicId: 750599
Zijn cv bekleedt nog maar net 2 A-4tjes en loopt over van de certificaten, ...
Op kantoor liggen de snoepjes, koekjes en traktaties vaak voor het graaien ...
Hoogopgeleide vrouwen die kiezen voor de kinderen en ook willen blijven ...
Sommige mensen opperen dat een opgeruimd bureau zorgt voor effectiever en ...
Ken jij je partner nog van de hogeschool of universiteit? Of zijn jullie ...