banen met inhoud
Klagers, stoorzenders en ADHD-types
18/03/2010
Het komt regelmatig voor dat ik opkijk en moet constateren dat het op mijn werk nog het meest lijkt op een rumoerige middelbare schoolklas. Gorillageluiden bij de koffieautomaat, propjes op de grond, stoeiende collega’s: alsof we nog steeds veertien zijn. Eigenlijk zouden we eens een antropoloog moeten uitnodigen om onze gedragspatronen in kaart te brengen. Een studie naar de concentratieboog van de kantoortuin.
De meeste collega’s proberen braaf hun werk te doen, maar er is altijd iemand die de boel in de war schopt. Een stoorzender, noemen ze dat in een lerarenvergadering.
Moeilijk is het niet. Uit onderzoek blijkt dat het soms tot drie kwartier kan duren om je concentratie na een interruptie terug te krijgen. Eigenlijk is het een wonder dat er op sommige dagen überhaupt wordt gewerkt.
Het meest prominent zijn de ADHD-types, die als een razende hun stukje typen en dan opstaan en rondlopen, op zoek naar vertier: collega’s om een grap mee te maken, collega’s om een grap over te maken, collega’s om pseudo-boksgevechten mee te voeren.
|
Wie is Roger Cohen? Journalist Roger Cohen (27) is een starter op de arbeidsmarkt. Hij en zijn vrienden tasten de arbeidsmarkt af. Minder vrije tijd, overdrijven in sollicitatiebrieven en verbazing over wanorde in bedrijven: Roger schrijft hier om de week over zijn (eerste) indrukken. |
Hun concentratieboog is niet langer dan 3,5 minuut. En daardoor noodgedwongen die van hun collega’s ook.
Dan heb je de leidinggevenden die werknemers van hun werk komen houden met goedbedoelde vragen.
En vergeet niet de klagers, de types die hun gevoelens en emoties luidkeels delen met iedereen die maar wil luisteren. Opmerkingen over het weer, of de temperatuur in het kantoor. Of ze goed hebben geslapen of niet, of ze buikpijn hebben. Dat ze hun vriendje zo missen. Van sommige collega’s weet ik meer persoonlijke details dan van mijn eigen vriendin.
Bij sommige mensen stop je gewoon met werken als ze er aan komen, in afwachting van een grap of uitbarsting. Of je moet een koptelefoon op je kop zetten, een ernstig gezicht trekken en net doen alsof je werkt.
EscenicId: 759524
Geef je reactie
Je kan een reactie ingeven op een artikel via jouw LinkedIn account.We vragen je bij een reactie je voornaam, achternaam en functietitel - die tevens automatisch ingeladen zijn vanuit jouw LinkedIn profiel - in te vullen.
Via onderstaande link kan je inloggen met je LinkedIn account. Aanmelden met je LinkedIn Account
lezersreacties (8)
@Joop
Nee joh, ik zit lekker bij het team. Heerlijk en dat meen ik! Soms trek ik me even terug als ik met bijv. budgetten bezig ben...
Ja, MarcoP, jij bent duidelijk een van die managers die een eigen kamer hebben en niet begrijpen waar die werknemers zo over zeuren.
@keeees mijn visie op teamwork heeft niets te maken met een kantoor c.q. theetuin. Al zit iedereen apart in een hok of thuis, het gaat om het geheel. Als er sprake is van een team, is het goed om een club te hebben waarbij de 1 de ander kan aanvullen en andersom.
Mijn team bestaat uit 5 man en is redelijk gebalanceerd, kan altijd beter maar we vullen elkaar aan.
@ Renate, Het vb wat je aanhaalt nogal extreem. In 1 ruimte een les en iemand die bezig is met iets waar extra concentratie voor nodig is omdat je een programma moest doorgronden! Dat gaat zeker niet werken dat kan ik mij voorstellen. Daarnaast begrijp ik niet wat jij bedoelt met ´team´ en niet altijd en niet mogelijk.
Overal waar mensen samenwerken in de breedte of lengte van schoonmaker tot manager van klant tot leverancier MOET een soort van Team zijn. Dat is niet mogelijk als je denkt dat het niet mogelijk is en zal echt succes een lastig verhaal worden. Of je moet doen wat Chris adviseert, daar ben ik het mee eens!
@Marco
Door te stellen dat iedereen wel ergens deel van het Team moet zijn maak je het begrip "team" wel bijna betekenisloos.
Ik ken het geschetste beeld maar al te goed, open kantoortuin, hoop collega's met bulderstemmen, meerdere teams (in strikte zin: groep mensen die aan hetzelfde project werken) in 1 ruimte en er is altijd wel ergens een groepje aan het overleggen.
Samenwerkende mensen maken nou eenmaal geluid, dat is allemaal leuk en aardig, maar het effect is soms alsof je in de kroeg zit te werken.
Dag Roger,
zo jong, en nu al verzuurd... ik heb nog een irritant type voor je: de collega die door welke onschuldige verstoring van zijn concentratie dan ook telkens helemaal van de kaart raakt en daar vervolgens uitgebreid kond van blijft doen. Ik zou zeggen: vraag een eigen hokje aan, ga thuis werken of word oorlogsverslaggever. Hoef je je niet meer te ergeren.
Tja Marco,
Daar hebben we dus het sleutelwoord 'team'. Helaas wordt niet al het werk in teamvorm gedaan. Dat kan ook niet. In een team kan een zogenaamde stoorzender misschien de boel wel eens opvrolijken, maar als je gewoon je werk probeert te doen, is zo'n stoorzender, die verder niets met je werk te maken heeft, wel eens een ramp.
Heb zelf wel aan een nieuwsbrief gewerkt in een ruimte waar men ook bezig was met Nederlandse les. Ik kan wel zeggen dat dit geen pretje was, te meer daar ik het programma waar ik geacht werd mee te werken nog verder moest proberen te doorgronden, omdat ik geacht werd het een en ander helemaal op te zetten.
Juist bericht. Maar wat dacht je van de mensen die onnodig aan de antidepressiva zitten op de werkvloer. Met die medicijnen in het bloed met hun verschillende uitwerkingen die veel al lijken op de straat drugs.
Dat heeft enorme gevolgen in hun keuzes en hun karakter.
Zie ze maar eens, of zeer grote pupilen of de speldeknopjes.
Niet meer te vertrouwen en uiteindelijk gewoon zombies, met grote gevolgen voor wie zij aansturen of directe collega's.
Veel van de in het artikel genoemde symptomen komen van die mensen. Die te lang doorgaan of onnodig hun dope blijven halen en krijgen van de huisarts.
