'Je hoeft echt geen taart te eten'

Het kan leuk zijn en vaak levert het ook nog wat op als collega's meer delen dan alleen werk. Tijd vrijmaken voor verjaardag, huwelijk, geboorte of overlijden is goed voor de onderlinge band. ‘Het is heel simpel: iedereen houdt van aandacht.’

‘Ik ben nog nooit zo vaak jarig geweest’, verzuchtte Arie Slob in het Reformatorisch Dagblad toen hij op zijn 45ste verjaardag campagne voerde voor de Tweede Kamerverkiezingen (2006). Bij elke bijeenkomst waar de bus van de ChristenUnie stopte, hieven kiezers ‘Lang zal hij leven’ aan. Aan het eind van de dag zingt hij bij een partijbijeenkomst volop mee, al was het maar voor zijn jarige tweelingzus. Op zijn blog spreekt hij naderhand van ‘een geweldige dag’.

Gezien worden
Niet elke werknemer krijgt zoveel aandacht op zijn verjaardag. Omdat uiteraard niet iedereen een publieke functie heeft, of omdat collega's niet stilstaan bij dit moment. Het overgrote deel van de werknemers kaart zelf zijn verjaardag aan door te trakteren, blijkt uit een onderzoek uit 2008 van het blad Management Team. Dat anderen hier een momentje voor vrijmaken, is belangrijker dan menig werkgever lijkt te beseffen, zeggen experts.

‘Iedereen heeft er behoefte aan gezien te worden’, zegt arbeidspsycholoog en coach Edwin Keulers. Werknemers willen volgens hem niet alleen erkend worden om wat ze presteren, maar ook om wie ze zijn. Belangrijke gebeurtenissen in hun persoonlijke leven zoals verjaardagen, huwelijken, geboortes, ziekte of verlies van een dierbare zouden daarom ook op de werkvloer aandacht moeten krijgen. Keulers: ‘Te weinig betrokkenheid van werkgever of collega's kan leiden tot teleurstelling of zelfs verbittering. Mensen worden minder loyaal en gaan eerder verzuimen. Ze denken: ik zorg wel voor mezelf, want de ander doet het niet. Aan de andere kant willen ze in moeilijker tijden vaak een stapje extra doen als hun werkgever eerder attent voor ze is geweest.’

Kraamvisite
Al is het 70 kilometer verderop; krijgt een van haar collega's een baby, dan gaat Cora Looij (24) met een stel anderen langs. Buiten werktijd. Bij het advocatenkantoor in Goes waar ze werkt, is er veel aandacht voor elkaars persoonlijk leven. Twee keer per week, de enige momenten dat ze een pauze inlast, is er bijvoorbeeld gebak. ‘Er is eigenlijk altijd wel wat te vieren.’ Ook zijzelf heeft al aardig wat cadeaus gekregen en getrakteerd in haar tweejarige loopbaan bij dit bedrijf. Met haar verjaardag (bos bloemen of fles wijn met VVV-bon), haar beëdiging (Zeeuwse bolus) en haar afstuderen (lekkers bij de koffie). Op haar bruiloft, begin juli, kwamen diverse collega’s met hun partners langs.

Door de tijd die voor elkaar wordt vrijgemaakt, wordt de afstand tussen de werknemers verkleind, ziet Looij. ‘Je hebt elkaar toch nodig. Als je elkaar wat beter kent, kun je eerder bij elkaar terecht.’

Vooral vrouwen lijken onderlinge aandacht op de werkvloer te waarderen, onder meer omdat het vertrouwen stimuleert. Na een oproep op de website van VKbanen om te vertellen over persoonlijke aandacht op het werk, komen er voornamelijk reacties van vrouwelijke werknemers binnen. ‘Zowel mannen als vrouwen vinden het belangrijk gezien te worden', zegt Edwin Keulers. 'Maar in de praktijk merk ik dat het bij vrouwen vaak over het sociale aspect gaat als ze zich miskend voelen. Terwijl het bij mannen meer draait om prestaties op het werk.’

Omgemakkelijk
‘No way dat ik in privétijd bij collega’s op babybezoek ga’, zegt Joël Andoetoe (27), die vanuit huis als consultant werkt. Hij is blij dat hij de vijf jaar dat hij op kantoor zat, daar slechts twee keer een baby heeft gezien. ‘Erg ongemakkelijk, omdat ik weinig met kinderen heb. En dan waren dit nog mooie baby’s.’ Hoefde hij niet te liegen, bedoelt-ie. ‘Iedereen kent toch het ‘help’-gevoel als je een spuuglelijke baby ‘mooi’ moet noemen?’

In het bedrijf waarvoor hij werkt, wordt amper aandacht besteed aan persoonlijke gebeurtenissen. ‘De meeste teams waar ik mee samenwerk hebben een sterk internationaal karakter en de werknemers zijn verdeeld over verschillende landen.’ Andoetoe heeft ook met zijn Nederlandse collega's geen behoefte meer te delen dan werk. ‘Met sommigen ben ik vrienden geworden, daar ligt het anders.’


Verplicht
Het komt ook niet altijd goed uit: wéér een mailtje dat iemand jarig is en iedereen wordt uitgenodigd samen taart te komen eten. Als je het te druk hebt, zou je niet verplicht moeten zijn hierbij aanwezig te zijn, zegt Marijke Moor van Moor Performance, dat bedrijven adviseert over omgangsvormen. ‘Maar het zegt wel iets over je als je er nooit bij bent. Als je kunt, dan zou je moeten gaan, uit respect. Je hoeft echt geen taart te eten als je daar geen zin in hebt. Een hand is genoeg. En als je er niet bij kunt zijn, meld je je netjes af.’

Werk én persoon horen bij elkaar
Valt er iets te vieren, dan betekent dat niet dat de zaken stil moeten worden gelegd. Integendeel, zegt Moor. ‘De telefoon moet gewoon worden opgenomen. En een half uur voor een verjaardag of het tonen van een baby is genoeg. Dan kan iedereen weer aan het werk.’ Aandacht voor het werk zou niet los moeten staan van aandacht voor de persoon, vindt Moor. Het is aan de leidinggevende om meer ruimte te scheppen voor persoonlijke momenten. Iets wat in haar ogen nog veel te weinig gebeurt. ‘Het is heel simpel: iedereen houdt van aandacht, iedereen waardeert het als hij de tijd krijgt zijn verhaal te doen. Interesse zorgt voor commitment: geef je aandacht aan de ander, dan krijg je dat in 99 procent van de gevallen terug.’

Oprecht
Betrokkenheid moet wel oprecht zijn, zegt arbeidspsycholoog Edwin Keulers. Is dat het geval, dan kan een werkgever er bijvoorbeeld ook best voor kiezen wat verjaardagen ‘op te sparen’ om die op één moment met z'n allen te vieren. Scheelt weer tijd.

Bij minder leuke gebeurtenissen is een ‘hoe gaat het?’ op z'n plek. Cora Looij: ‘Laatst was mijn secretaresse wat stilletjes, terwijl ze normaal lachend door de gang loopt. Ik vroeg haar of het aan de maandagochtend lag, of dat er wat anders was. Ze vertelde dat een familielid van haar was overleden. Dan laat je iemand zijn verhaal doen, haal je een extra bakje koffie die dag. Ik ga het niet aan de grote klok hangen, maar houd wel iets meer rekening met iemand op zo’n moment.’

Wantrouwen
Sebastiaan Hol (40), deskundige in bijstandszaken, werd eind vorig jaar afgerekend op te weinig gewerkte uren na de dood van zijn vader. Hol was destijds gedetacheerd bij een sociale dienst. ‘Uit plichtsbesef ging ik de dag na de crematie alweer aan het werk, maar de daaropvolgende woensdag raakte ik in het werk volledig de weg kwijt. Mijn collega's stuurden mij naar huis, zodat ik het verlies nog even kon verwerken. Hún reacties waren hartverwarmend. Maar de leidinggevende in kwestie, die eerst nog zei ‘doe maar rustig aan’, rekende mij – hoe ridicuul – vervolgens af op te weinig gewerkte uren. Tja, na zo'n overlijden heb je toch de zaken die je moet regelen, zoals de erfenis en notarisbezoek. Zij gaf leiding op basis van wantrouwen. Het ging haar voornamelijk om productiecijfers en urenregistratie.’

Ze bestaan inderdaad, zegt Edwin Keulers, de leidinggevenden van het soort ‘meedoen of vertrekken’. Aan de andere kant kun je als manager ook te losjes reageren. ‘Stuur je als werkgever iemand naar huis en laat je vervolgens niets meer horen, dan zakt de werknemer te makkelijk weg in de afstand van het werk.’

Daarom is het belangrijk om afspraken te maken als een werknemer vrij neemt bij het verlies van een dierbare. ‘Zeg bijvoorbeeld: ik bel je over twee weken om te vragen hoe het gaat. Dat is ook fijn voor de werknemer: hij voelt dat hij nodig is, gemist wordt.’

EscenicId: 748264

Geef je reactie

Je kan een reactie ingeven op een artikel via jouw LinkedIn account.
We vragen je bij een reactie je voornaam, achternaam en functietitel - die tevens automatisch ingeladen zijn vanuit jouw LinkedIn profiel - in te vullen.

Via onderstaande link kan je inloggen met je LinkedIn account. Aanmelden met je LinkedIn Account

Toelichting lezersreacties

Lezersreacties worden geplaatst op de website van VKbanen. Door het insturen van een reactie verleen je impliciet toestemming aan VKbanen je reactie onder vermelding van je naam en functietitel te publiceren op de website. Je reactie zal, indien nodig, worden geredigeerd en ingekort.

De redactie behoudt zich het recht voor om reacties te verwijderen als zij:

• Afwijken van het onderwerp, de stelling of de vraag.
• Beledigend of discriminerend zijn
• Commerciële doeleinden dienen

We vragen je bij een reactie je voornaam, achternaam en functietitel - die tevens automatisch ingeladen zijn vanuit jouw LinkedIn profiel - in te vullen. Die worden bij de bijdrage geplaatst op de website. Je e-mailadres vermelden we niet. Deze zal door de redactie alleen worden gebruikt om je een vraag te kunnen stellen, bijvoorbeeld bij een oproep om informatie, foto’s, of bij onduidelijkheden in de tekst.

De redactie van VKbanen