
Van advocaat naar redacteur naar scenarioschrijver in Hollywood. De carrière van Jasper Klimbie is een verhaal apart. Hij schrijft erover in zijn nieuwe column op VKbanen.
"Ik ga naar Hollywood".
"Echt waar?"
De bankmedewerker was onder de indruk. Zeggen dat je filmscenarist bent deed
het beter dan redacteur. De man deed er een schepje bovenop: “ik kan hier
wel op de printknop drukken maar u maakt echt iets.”
Mijn carrière vertoont volgens velen een steevast dalende lijn na een veelbelovend begin. Drie jaar was ik advocaat bij een voornaam internationaal kantoor. Van de ene dag op de andere vertrok ik. Ik wilde creatief werk doen en kwam bij de televisie terecht. Het viel tegen hoe creatief dat was.
Doorbraak
Intussen werkte ik in de avonduren aan filmideeën. De eerste keer dat ik een concept naar een producent stuurde was het raak. Mijn naam zou binnen een paar maanden op een aftiteling staan. Zo makkelijk is het, dacht ik, de onwetende. Drie jaar verder is het wachten op filmsubsidie. Volgens de kenners liggen we voor op schema. Een en ander deed mij realiseren dat in de avonduren plannetjes smeden onmogelijk zou leiden tot een echte doorbraak.
|
Jasper Klimbie (35) maakte een carrièreswitch van advocaat naar televisieredacteur naar scenarioschrijver. In dat laatste beroep wil hij het gaan maken in Hollywood. In zijn tweewekelijkse column beschrijft zijn de weg naar de top. |
In Hollywood een opleiding tot scenarist doen, dat was de weg voorwaarts! Lokale alternatieven deed ik af als minderwaardig. Bij UCLA School of Theatre, Film and Televison – een van 's werelds beste filmscholen – vond ik het perfecte programma. Een jaar lang onder deskundige begeleiding twee originele speelfilms schrijven – in het Engels. De taal baarde mij geen zorgen, ik ben van huis uit tweetalig maar mezelf serieus nemen als filmscenarist.- dat hield mij wakker. Maar ik wist dat ik moest kiezen: eenmaal echt voor de droom gaan of een echte baan vinden en ophouden met “dat creatieve gedoe”.
Randy Newman
Ik meldde mij aan. In nachtelijk uren schreef en schaafde ik een “one page statement of purpose, no more, no less” en vijf bladzijden origineel filmscenario, de openingssequentie van een psychologische thriller. Ik neuriede dagenlang Randy Newman's “I Love L.A.” en maakte een lijstje van wie ik bij mijn eerste Oscar zou bedanken.
Ik werd toegelaten. Uit honderden aanmeldingen was mijn werk gekozen. Ik durfde niet te juichen. Een familielid zei behulpzaam: “en als je andere filmscenaristen zoekt in L.A. kan je een willekeurige taxichauffeur aanklampen.”
Mijn ticket is geboekt, 23 september vlieg ik. Ik mag niet meer aan mezelf twijfelen, er wordt niet meer gerelativeerd of cynisch gedaan. Of dat gaat lukken?
Mijn naam is Jasper Klimbie, ik ben 35 jaar oud. Hollywood, here I come!
EscenicId: 767010
Zijn cv bekleedt nog maar net 2 A-4tjes en loopt over van de certificaten, ...
Op kantoor liggen de snoepjes, koekjes en traktaties vaak voor het graaien ...
Hoogopgeleide vrouwen die kiezen voor de kinderen en ook willen blijven ...
Sommige mensen opperen dat een opgeruimd bureau zorgt voor effectiever en ...
Ken jij je partner nog van de hogeschool of universiteit? Of zijn jullie ...