banen met inhoud

Duidelijk: de vergadering is dood

09/03/2010

De vergadering is ten dode opgeschreven. En dat ligt zeker niet aan het ontbreken van een daadkrachtige voorzitter die de ordehamer met verve op tafel rost, die dynamisch leiderschap toont en die de deelnemers op indringende toon verzoekt om bij de les te blijven. Zoals het hoort.

De vergadering is dood, omdat we steeds vaker ons heil zoeken in teleconferenties en daarbij een soort van Amerikaans vergadermodel hanteren, waarin check-ins, -ups en -outs door de vergadervoorzitter als cruciaal worden aangemerkt.

Oftewel; vertel even hoe je je voelt aan het begin van de sessie, opdat anderen daar rekening mee kunnen houden. Het geforceerd sociale lijkt daardoor belangrijker dan de inhoud van de bijeenkomst. Het nieuwe model is koren op de molen van de geitenwollensofties onder ons. Er wordt namelijk verondersteld dat er wederzijds respect ontstaat door het op voorhand delen van emoties. Huh?

Jeroen Riemeijer is HR-consultant bij een multinational.

Hij schrijft wekelijks een column voor vkbanen.nl, en om de week voor het blad VKbanen.

Een selectie van zijn columns is gebundeld in het boek Werkse!

Klik hier om zijn meest recente columns te lezen

Voorbeeld: je valt niet iemand af tijdens een vergadering als je weet dat hij er helemaal doorheen zit omdat hij gisteravond tijdens het opruimen van de slaapkamerkast geheel onverwacht de versleten sokken van zijn twee jaar geleden gecremeerde moeder tegenkwam.

Een belastend emotioneel moment, dat is duidelijk. Hij had het sindsdien toch wat moeilijk. De voorzitter vraagt de anderen hiermee rekening te houden. Moet het nog gekker worden? Maar het gebeurt echt!

Met het telefonisch vergaderen is tegelijkertijd het aloude debatteren ten grave gedragen. Het principieel oneens zijn met elkaar, opstaan, de stemverheffing, je irritatie tonen door langdurig en zuchtend uit het raam te staren, de vuist op tafel rammen. Een indringende blik bij binnenkomst, om te laten zien dat er met jou niet valt te spotten. Of een weinig vleiende uithaal om de discussie stiekem een andere wending te geven.

Met al die fratsen werd het uiteindelijke resultaat van de vergadering ontegenzeglijk beter. Maar dat zijn we nu allemaal kwijt. Sterker nog, voor het multitelefonisch overleg gelden straffe regels zoals: hou je kop als de ander praat, als je iets wilt zeggen, meld dat dan een week van te voren.

Daarom gaat de telefoon op mute en werk je tijdens het vergaderen rustig door met een koptelefoon op je hoofd, luisterend naar ellenlange verhalen. De vergadering is dood, dat is duidelijk.

De foto bij deze tekst is gemaakt door ghindo.

EscenicId: 759112

Geef je reactie

Je kan een reactie ingeven op een artikel via jouw LinkedIn account.
We vragen je bij een reactie je voornaam, achternaam en functietitel - die tevens automatisch ingeladen zijn vanuit jouw LinkedIn profiel - in te vullen.

Via onderstaande link kan je inloggen met je LinkedIn account. Aanmelden met je LinkedIn Account

lezersreacties (7)

29/03/2010

Marcel Kesselring

Afschaffen van vergaderingen geef veel ruimte en dan kun je vervolgens na gaan denken wat er qua sturing mis zou gaan. Al pratend met managers uit de welzijnssector kwamen we zo op maatwerk oplossingen voor deze situatie.

Lees dus:
http://www.provenpartners.nl/zullen-we-vergaderingen-afschaffen

16/03/2010

snifsnuf

Inderdaad, daar heeft meneer Riemeijer een punt. Daarop kun je aanvullen dat een video conference call nog wel degelijk ruimte laat voor gezonde onderhandelingsfratsen, waar een conference call slechts geschikt is voor informatie overdracht zonder nadrukkelijke decisionmaking.

16/03/2010

Hielko Plantenga , helpdeskmedewerker

Wat min of meer de mist ingaat bij televergaderen is de non-verbale communicatie, maar een uitwisseling van gedachten kan op meerdere manieren plaatsvinden, bijvoorbeeld via mail, dan ben je wel verplicht over het onderwerp iets langer na te denken en dat kan de vergaderkwaliteit gunstig beïnvloeden, in tegenstelling tot de door de heer R genoemde fratsen.

14/03/2010

Su

elke type vergadering heeft haar eigen efficiency en effectiviteit. dat is wel duidelijk. maar hoe zit dat met kwaliteit? elke groep heeft zijn eigen sociale dynamiek, met of zonder technische middelen (teleconference). ieder bedrijf vormt zijn eigen werkgroepen. in het artikel is mijns inziens een validatie kwestie gesteld t.a.v. de vormen van vergadering-de ene achter het stuur in de auto, terwijl zijn collega op kantoor zit, en een ander thuiswerkt. Wat is het probleem nu? waarschijnlijk winstgevendheid en/of sociale cohesie, het is maar wat je belangrijk vindt in je werk.

13/03/2010

Carla van den Bos , vergadertrainster

Er wordt in Nederland nog erg veel vergaderd. Inderdaad is de televergadering in opkomst, maar de stelling de vergadering is dood vind ik niet goed onderbouwd in het stuk.

13/03/2010

Joost

"opstaan, de stemverheffing, je irritatie tonen door langdurig en zuchtend uit het raam te staren, de vuist op tafel rammen [..] een weinig vleiende uithaal om de discussie stiekem een andere wending te geven. Met al die fratsen werd het uiteindelijke resultaat van de vergadering ontegenzeglijk beter."

Wat? Volgens mij kan alleen een echte vergadertijger, het type dat vergaderen leuk vind puur om het vergaderen zelf, zoiets zeggen. Al die dingen die Riemeijer hier noemt zijn inderdaad "fratsen" - daar had hij het bij moeten laten. Ze vormen het soort theater dat mensen die meer geldingsdrang dan oplossingen hebben zo graag bezigen om hun plek te markeren, en die vergaderingen vaak zo onproduktief maken.

Het gedrag dat Riemeijer hier nostalgisch prijst vormt een plaag voor de rest van ons, gewone medewerkers die de vergadering liefst zo praktisch, pragmatisch, efficient en kort mogelijk willen hebben. Als de populariteit van televergaderen betekent dat er minder ruimte is voor dit soort machtsspelletjes en geparadeer van egos, dan more power to it.

12/03/2010

Magda Michielsens , Prof. em.

Een duidelijke tekst kan men dit niet noemen.