
Mijn vriendin droomt regelmatig dat ze haar vroegere hoogleraar tegenkomt. Vol enthousiasme vertelt ze hem over haar nieuwe baan. Totdat hij haar onderbreekt en zegt: ‘Maar dat kan helemaal niet. Je hebt je scriptie nog niet af.’
Ook bij mij zit het diep. Drie jaar na mijn afstuderen kan ik nog steeds overvallen worden door een gevoel van opluchting omdat mijn scriptie af is. Die hindernis is in ieder geval met succes genomen. Althans, zolang niemand de moeite neemt om alsnog die met inkt bevuilde stapel papier goed door te lezen. Ik dacht dan ook dat het scriptieleed mijn wereld uit was. Totdat ik ontdekte dat meerdere van mijn collega’s nog steeds niet zijn ontsnapt aan de tentakels van het scriptiemonster.
|
Wie is Roger Cohen? Journalist Roger Cohen (27) is een starter op de arbeidsmarkt. Hij en zijn vrienden tasten de arbeidsmarkt af. Minder vrije tijd, overdrijven in sollicitatiebrieven en verbazing over wanorde in bedrijven: Roger schrijft hier om de week over zijn (eerste) indrukken. |
Afgelopen week biechtte een freelancer op dat hij nog moet afstuderen. Hij is al anderhalf jaar bezig met zijn scriptie. In die tijd heeft hij zijn begeleider slechts drie keer gesproken. ‘Je bent eigenlijk de eerste hier aan wie ik het vertel’, zei hij.
Het kan nog erger: een andere collega is inmiddels 37. Ze is moeder van twee kinderen, heeft met haar man in Londen gewoond, maar haar filosofiescriptie is nog steeds niet klaar.
Afmaken
Het stomme is: ze wil de scriptie nog steeds afkrijgen. Want ook al zou je
het aan haar functioneren nooit merken dat ze nog niet is afgestudeerd, toch
knaagt het. Alsof ze nog steeds niet voor vol kan worden aangezien omdat ze
haar papiertje nog niet heeft.
Ik geef de universiteiten de schuld. Natuurlijk moeten studenten zelfstandig onderzoek kunnen doen, maar te vaak schiet de scriptie zijn doel volledig voorbij. De ene na de andere student verliest zich in overambitieuze onderzoeksplannen, vage vraagstellingen en eindeloos uitstelgedrag. Ik snap niet hoe docenten laconiek kunnen toekijken hoe studenten jaren over hun scriptie doen.
Toen ik mijn eigen scriptie schreef had ik al het vermoeden dat het een nutteloze bezigheid was. Nu weet ik het zeker.